Izvor: Blic, 03.Feb.2003, 13:00 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Najjače mafije iz Zemuna i Surčina
Najjače mafije iz Zemuna i Surčina
BEOGRAD - Prema saznanjima koje poseduje policija, a koja su sredinom prošle godine objavljena u medijima, u Beogradu postoji najviše mafijaških klanova u Jugoslaviji. Ministar policije Dušan Mihajlović, kao i drugi visoki policijski oficiri, u više navrata su javno potvrdili da su registrovane sve 'družine' koje se bave organizovanim kriminalom u Srbiji, kao i poslovi koji su im specijalnost. Po tim podacima, u glavnom gradu SRJ >> Pročitaj celu vest na sajtu Blic << postoji 13 organizovanih kriminalnih grupa, a lidersku poziciju imaju Surčinci i Zemunci.
Surčinski klan, prema pomenutim saznanjima, predstavlja najjaču mafijašku organizaciju neprikosnovenu u švercu heroina i kokaina, a počeci su im vezani su za krađu automobila i šverc nafte i cigareta. Surčincima su pripadali pokojni Zoran Šijan, koji je važio i za vođu ove grupe, kao i Zvonko Plećić Pleća, kojeg je pre godinu i po ubio Andrija Drašković.
Pretpostavlja se da se ovaj klan organizovao početkom 1990. kada su krenuli s krađom i preprodajom vozila i naplaćivanjem otkupa od vlasnika. Kada su došli do početnog kapitala, organizovali su krijumčarenje nafte i šverc cigareta. U vreme sankcija na ovom poslu su se obogatili.
Policija raspolaže podacima da su Surčinci s glavnom ekipom iz Zemuna učestvovali u mnogim oružanim obračunima i likvidacijama u srpskom podzemlju. Tvrdi se da su najžešće sukobe imali s Miljakovačkim klanom i njegovim vođom Zoranom Uskokovićem Skoletom, u kojima je na obe strane bilo više mrtvih i ranjenih. U međuvremenu je Uskoković ubijen, a jedan od autoriteta u družini s Miljakovca, koji i dalje uživa ugled medu kriminalcima, a dovođen je u vezu i sa ubistvom Željka Ražnatovića Arkana, sada je u inostranstvu. On je, navodno, blizak i sa Andrijom Draškovićem koji izdržava kaznu zbog ubistva Zvonka Plećića, kao i sa Bežanijskom grupom. Operativni podaci govore da se on najviše bavio krijumčarenjem droge, a nisu mu bile strane ni krađe vozila i njihovo vraćanje uz otkup. Sumnja se da je kao savetodavac i organizator sa Uskokovićevom grupom učestvovao u nekoliko likvidacija.
Zemunski klan ima najviše članova, a najvažniji biznis im je trgovina drogom u čemu su sarađivali sa Surčincima. Operativni podaci ukazuju da su u Beogradu, Novom Sadu, Zrenjaninu, kao i drugim većim gradovima u Srbiji, organizovali lanac ulične prodaje heroina na sitno.
Zemunci su se poslednjih godina sukobljavali s mnogim kriminalnim grupama i pojedincima, a sumnja se da su izvršili i nekoliko likvidacija. Tvrdi se da su bili u sukobu s pokojnim Uskokovićem, kao i s braćom Fiškal iz Požarevca, koji su takođe ubijeni.
Prema policijskim saznanjima, zemunska grupa se krajem 2000. upustila i u novi biznis - otmicu ljudi i njihovo puštanje za milionski otkup. Za ta dela protiv njih su podnošene i krivične prijave, a sudski postupci su u toku. Do sada je protiv članova ovog klana podneto više od 100 krivičnih prijava za razna krivična dela. Svega desetak puta neko od njih je i osuđen, uglavnom na manje vremenske kazne, dok se u evidenciji MUP-a većina vodi kao 'neosuđivan'. Tvrdi se da u policiji, pravosuđu i politici pokušavaju da dobiju informacije, te da imaju svoje ljude koje debelo plaćaju.
Novobeogradski klan čini 12 članova stalnog sastava. Imaju i vođu, a neki od njih su u inostranstvu, kako bi izbegli odgovornost za počinjena krivična dela. Policija je na listu njihovih zločina upisala ubistva Gorana Sibinovića, Siniše Mićića, Milana Vukmanovića, Nikole Bande, Nikole Petrovića, kao i više pokušaja ubistava i ranjavanja.
Ova grupa je godinama bila u ratu sa ekipom Stevana Jezdimirovića Jezde, koji više nije među živima, zbog primata za teritoriju Novog Beograda. U sukobima je na obe strane bilo više mrtvih i ranjenih. Pored ubistava, ranjavanja i silovanja, ovaj klan čini i razbojništva, iznude, ucene, krađe vozila i trguje narkoticima.
Bežanijski klan takođe pripada jednoj od jačih ekipa. U ovom trenutku pored bosa, grupu čini još pet članova. Oni se terete da su ubili Adilja Ramadanova i da su pokušali da izvrše još nekoliko ubistava, među kojima i jednog policajca. U sukobu su sa ostalim bandama. Iz ove grupe su ubijeni Petar Milošević i Radoslav Trlajić, Bata Trlaja, a ovom klanu se pripisuju i razbojništva, iznude, krađe vozila, a osnovna delatnost im je krijumčarenje narkotika.
Voždovački klan se, koliko policija zna, primirio, ali je to samo varka za neprijatelje. Oni su i dalje u poslu, mada je većina članova stradala u oružanim obračunima sa suparničkim ekipama. Jedan od vođa klana je bio Goran Vuković, koji je u vrh srpskog podzemlja ušao kada je u Frankfurtu ubio Ljubomira Magaša, poznatijeg kao Ljuba Zemunac. Vuković je ubijen sredinom devedesetih u centru Beograda.
Surova obračunavanja s voždovačkim klanom počela su još 1992. godine, kada je u hotelskoj sobi u 'Hajatu' likvidiran Aleksandar Knežević Knele. Ovom zločinu prethodile su i nerazjašnjene smrti Branislava Matića Belog i Đorđa Božovića Giške. U obračunu na jednom od beogradskih splavova ubijen je i Bojan Banović, a pod nerasvetljenim okolnostima likvidiran je još jedan Voždovčanin - Zoran Dimitrov Žuća.
Većina članova klana sa Zvezdare vodi se kao neosuđivana, iako imaju podebele policijske dosijee. Policija ima informacije da su se vođe ove ekipe okružile obezbeđenjem koje često čine pripadnici policije ili bivši pripadnici MUP-a Srbije.
Protiv vođa klana sa Zvezdare nekoliko puta su podnošene krivične prijave zbog pokušaja ubistva i nanošenja teških telesnih povreda, ali nikad dosad niko od njih nije osuđivan. Kao jedan od vođa ovog klana pominjao se Sredoje Šljukić Šljuka, ubijen prošle godine na Novom Beogradu. E. B.
