Izvor: Blic, 17.Avg.2002, 12:00 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Godina porodičnih tragedija u Srbiji
Godina porodičnih tragedija u Srbiji
BEOGRAD - Ova godina u Srbiji biće, između ostalog, upamćena po velikom broju ubistava, ranjavanja i drugih krvavih tragedija koje su se dogodile u najužem krugu porodice. Samo u poslednjih nekoliko dana, u Šapcu su se majka i ćerka Jelica (54) i Katarina (19) Ostojić otrovale, jer su ostale bez stana, u Sremčici kod Beograda Mladen Mišić (71) pucao je u stomak snaji Bosiljki posle svađe zbog dve kokoške, dok je u Kikindi >> Pročitaj celu vest na sajtu Blic << inženjer Zdravko Drvar (50) ubio svoju suprugu Ljubicu i pokušao da ubije ćerke Dubravku (19) i Anu (17), a zatim izvršio samoubistvo.
Do krvavih tragedija u kojima stradaju cele porodice, prema mišljenja psihologa s kojima je 'Blic' razgovarao u nekoliko navrata, dolazi posle dugog nagomilavanja afekata i taloženja ideja o ubistvu i brojnih nerešenih problema. Nedostatak komunikacije sa članovima porodice o problemima koji ih pritiskaju, stalna izloženost stresnim situacijama, konzumiranje alkohola i droga mogle bi se izbeći razgovorom s psihijatrom ili psihologom, ocenjuju stručnjaci. Međutim, ljudi na našim prostorima nisu navikli na to i nemaju običaj da odlaze na razgovore i porodične terapije, jer se to smatra 'nepotrebnim'.
Nasilje u porodicama je tradicionalno skrivano od javnosti, a sada, kada poprima dramatične razmere, porodica treba da pruži najveću sigurnost. Kada se javlja povećan broj porodičnih ubistava, društvo bi, preporučuju stručnjaci, trebalo da posveti više pažnje pojedincu, da mu pruži pomoć koja mu je potrebna, a ne da ga posmatra kao brojku ili procenat. Umesto toga, o sve učestalijim tragedijama u kojima nestaju cele porodice dosad se nije oglasila nijedna državna institucija.
Što se porodičnih tragedija tiče, Kragujevac je ove godine postao srpska prestonica. U centru Šumadije se ove godine dogodilo devet ubistava, od čega pet u krugu porodice, dok su cele prošle godine zabeležena samo tri. Pravila nije bilo, jer se dešavalo da otac ubije sina, da brat puca na brata, pa čak i da majka oduzme život sinu jedincu.
Pad životnog standarda, otpuštanje 11.000 radnika kragujevačke 'Zastave', 40.000 ljudi koji zavise od pomoći Crvenog krsta i veliki broj raseljenih i izbeglih, izazivaju, prema oceni psihologa, osetno povećan broj porodičnih tragedija. Stručnjaci kažu da se najintenzivnije emocije odvijaju unutar porodičnog miljea, jer je emotivna i psihološka komunikacija tu najjača. Govor mržnje je postao element svakodnevnog društvenog života, pa se najteža agresivna ponašanja dešavaju u okviru porodice. Tegobe i opterećenost iskustvima sa ratišta smenili su problemi zbog nemaštine i gubitka posla, pa su, praktično, beda i nezaposlenost postali opasniji od vijetnamskog, odnosno bosanskog sindroma. Z. D.
