Izvor: Blic, 21.Feb.2004, 13:00 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Dvoje Srba ubijeno iz zasede
Dvoje Srba ubijeno iz zasede
LIPLJAN - Zlatomir Kostić (39) i njegova rođaka Milijana Marković (24) ubijeni su preksinoć oko 21 sat kod Lipljana hicima iz vatrenog oružja. Njihova tela su posle uviđaja prebačena na Institut za sudsku medicinu u Orahovcu gde će uz učešće srpskih eksperata biti obavljena obdukcija.
Zlatomir Kostić, profesor elektrotehnike, raseljeno lice iz Kosova Polja, bio je zaposlen u Srednjoj elektrotehničkoj školi u Gračanici, >> Pročitaj celu vest na sajtu Blic << a njegova rođaka Milijana Marković živela je u Starom Gradskom kod Lipljana.
Na njih je u trenutku prolaska auta ispaljeno više rafala iz automatskog oružja iz zasede postavljene u smetlištu u blizini Vatrogasnog doma. Pošto su pogođeni sa više hitaca, auto 'reno 5' za čijim je volanom bio Kostić sleteo je sa puta.
- Policija i finski vojnici pronašli su beživotna tela odakle su ih nakon kraće istrage i uviđaja prebacili na obdukciju u KBC Priština - kaže potpredsednik opštine Borivoje Vignjević.
Nepoznati napadači su pola sata ranije ispalili više rafala iz automatskog oružja iz albanskog sela Veliki Alaš u pravcu srpskih kuća u Starom Gradskom. Finski vojnici su umesto potere za napadačima započeli istragu u selu i istu su prekinuli tek pošto je dobijena vest da su dva beživotna tela pronađena u blizini Vatrogasnog doma.
- Za ovaj zločin koji se dogodio u Starom Gradskom gde je pre pet godina ubijeno 14 srpskih žetelaca odgovornost mora da snosi Međunarodna zajednica - kaže član predsedništva SO Oliver Ivanović.
- Nisu otkrili nijednog počinioca zločina. Nema bezbednosti, a oni uklanjaju kontrolne punktove i ulogu čuvara mira prepuštaju KPS. Lider SPOT-a Momčilo Trajković smatra da je ovaj zločin potvrdio želju Albanaca da Kosovo očiste od Srba. U Starom Gradskom juče je u 12 sati održan protest nekoliko stotina Srba .
Ovaj zločin se dogodio pošto je prekjuče u organizaciji UNHCR-a grupa od desetak raseljenih Srba obišla svoje zapaljene i porušene domove u Velikom Alašu kako bi doneli odluku o povratku. N. Zejak
