Izvor: Glas javnosti, 31.Okt.2009, 02:05 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Brbljivac
BEOGRAD - Kako saučesnik u teškom ubistvu, iz člana 47 stav 2, za koje je kao minimalna bila predviđena kazna od 12 godina zatvora, može biti osuđen ispod tog zakonskog minimuma, odnosno samo na šest godina i tri meseca? Tako što „otkrije delo, izvršioca ili organizatora“, piše u stavu 3. istog tog člana. Najverovatnije je na ovaj način Zoran Đorđević, koji je u utorak preko video-linka iz suda u Holandiji dao izjavu u krivičnom postupku koji se pred Okružnim sudom u Beogradu >> Pročitaj celu vest na sajtu Glas javnosti << vodi protiv Sretena Jocića Joce Amsterdama za podstrekavanje na ubistvo, uspeo da izdejstvuje blažu kaznu. Ono što, međutim, predstavlja enigmu je to što, barem za sada, nema javno dostupnih podataka o kojem se to ubistvu radi i kojim izvršiocima.
Prema saznanjima Glasa, presuda Okružnog suda u Beogradu kojom je Đorđević zbog teškog ubistva osuđen na šest godina i tri meseca postala je pravosnažna 2000. godine - u vreme kada je on bio u zatvoru. To, naime, proizilazi iz iskaza koji je dao ove godine pred sudom u Harlemu na suđenju Milošu - Bati Petroviću.
Izbačen iz policije
Đorđević je rekao da je od februara 2001. godine do odlaska iz Srbije u avgustu 2006. „radio kao informant kod službe za suzbijanje organizovanog kriminala bez zvaničnog postavljenja na dužnost. Kao takav, početkom 2004. godine dobio je zadatak od policije da grupu kriminalaca iz Novog Sada unese u kartu“. Prema holandskoj presudi, u kojoj se analizira i Đorđevićev iskaz, grupi je počeo da se približava upoznavši se s njenim članovima u jednom kafiću, dok je bio u društvu dvojice muškaraca, od kojih je jedan policajac. Đorđević je u jednom momentu rekao da je, kako se navodi u presudi, „radio kao policajac, ali da su ga izbacili zbog nekog ubistva i da je pet godina bio u zatvoru“.
Ova izjava je, međutim, u koliziji sa onim što je godinama javno govorio. Đorđević u izjavama koje je objavljivao jedan beogradski list, kako je barem preneto u tim tekstovima, nijednog trenutka nije pominjao osudu za ubistvo, već za razbojništvo.
Prema podacima koje su te novine objavile 2. juna 2006, Đorđević je bio osuđen jer je sa Miodragom Prodanovićem i Bojanom Milosavljevićem (osuđenima da su direktni izvršioci ubistva Gorana Marjanovića, prim. nov) učestvovao u razbojništvu i reketiranju vlasnika kafane „Kod Tome“. Po izlasku iz zatvora, kako još piše taj list, navodeći kao datum izlaska Đorđevića iz zatvora 27. decembar 2001. godine, on menja iskaz dat na suđenju za ubistvo Marjanovića, odustajući od optužbi protiv Sretena Jocića i takav iskaz u pisanoj formi predaje pisarnici u Palatu pravde. Tri dana kasnije, navodi se dalje, Đorđević piše novu izjavu kojom ponovo optužuje Jocića.
Pregovori 15. juna
Novinski tekstovi retko kada predstavljaju dokaz, ali logički se nameću pitanja: koja je od ovih verzija tačna, kao i da li je Zoran Đorđević osoba koja po potrebi, u zavisnosti od toga ko ga sluša, menja „priču“.
Da ima podataka koji ukazuju da je Đorđević kontroverzna ličnost, sudu je pokušala da ukaže i Jocićeva odbrana septembra ove godine, predlažući da se od holandskih i srpskih organa zatraži zapisnik o pregovorima Đorđevića sa holandskim tužilaštvom od 15. juna, kao i zapisnike iz 2006. godine o razgovoru Đorđevića sa holandskim i srpskim istražiteljima. Advokat Zdenko Tomanović je rekao da je u tim razgovorima Đorđeviću nuđen oprost za više krivičnih dela, među kojima je i silovanje, u zamenu za svedočenje protiv Jocića u procesu za podstrekavanje na ubistvo Marjanovića.
- Tražimo i da sud pribavi zapisnik sa potpisom visokog funkcionera srpske policije koji je dostavljen Holandiji 18. juna u kojem su opisani razgovori srpskih policajaca sa Đorđevićem - rekao je Tomanović.
To nije učinjeno, ali se iz presude suda u Harlemu kojom je Miloš Petrović osuđen na 15 godina zatvora i za koju je presudan dokaz bio Đorđevićev iskaz, vidi se da takvih podataka ima. Inače, holandski istražioci su za razgovor s Đorđevićem koji je obavljen u holandskoj ambasadi u Beogradu, rekli da je bio haotičan. Đorđević je, naime, prema njima, samoinicijativno 6. juna 2006. godine ušao u ambasadu i ponudio svoja saznanja o Jociću i Petroviću.
- Đorđević je jako pričljivo, obimno pričao o puno više tema. U međuvremenu je primao telefonske pozive gde se razgovaralo na engleskom, holandskom, srpskom i malo na nemačkom. Sve ovo uverilo je sud da na ovaj zapisnik napravljen u Beogradu mora da se gleda sa dosta suzdržljivosti - navedeno je u presudi od 13. jula ove godine, uz opasku da prilikom razgovora sa Đorđevićem nije korišćen oficijelni prevodilac, zbog čega su izgubljene mnoge nijanse.
