Izvor: BKTV News, 19.Dec.2016, 19:23 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Pogled u retrovizor: I posle Tita Tito (KOLUMNA)
Koliko nove generacije rođene krajem dvadesetog i početkom dvadesetprvog veka znaju ko je bio Josip Broz Tito i šta je on značio za Srbe?
Ovo pitanje danas je nedovoljno tretirano u udžbenicima za osnovnu i srednju školu. O Titu se sve manje govori u porodicama, javnoj politici i literaturi. Generacije koje danas imaju od 15 do 25 godina veoma malo znaju o predsedniku SFRJ maršalu Josipu Brozu Titu, njegovoj vladavini i odnosu Srba prema njemu. Sve su to rezultati raspada >> Pročitaj celu vest na sajtu BKTV News << bivše Jugoslavije, urušavanja socijalističkog sistema i nestajanja Saveza komunista.
Današnje leve partije, počev od SPS, Pokreta socijalista i drugih, veoma malo govore o ličnosti Josipa Broza Tita, tadašnjoj politici i načinima definisanja njegove vlasti koja je stasala u Drugom svetkom ratu i trajala kroz politički sistem, sve do 1990. godine.
Generacije rođene sedamdsetih i ranih osamdesetih godina, koje su danas u vlasti Srbije, imaju određene predstave i iskustva o titoizmu ili jugokomunizmu kroz razne ideološke, obrazovne i državne forme. Titoistička ''reformisana'' generacija danas vlada u Srbiji i na prostorima bivše Jugoslavije, bilo kroz oblike levih ili desnih političkih programa.
Veoma je diskutabilno koliko su Srbi danas rezervisani prema titoizmu. Istraživanje Demostata pokazuje da se za Tita izjašnjava 32 odsto ispitanika, za Vučića jedan postotak manje - 31 odsto, dok je na trećem mestu dr Zoran Đinđić sa 11 odsto glasova. Istraživanje javnog mnjenja sprovedeno je tokom oktobra 2016. godine na reprezentativnom uzorku od 1500 ispitanika, metodom intervjua licem u lice. Pored redovnih pitanja o životnom standardu istraživači su tražili odgovore i kakav je odnos građana prema demokratiji i političkim strankama.
Generalno posmatrano, najveće primedbe koje dolaze iz Srbije na račun Titove vlasti su vezane za oblike diskriminacije srpskog naroda i njegove žrtve u Drugom svetskom ratu, te slabljenja srpske države. Sa druge strane, nešto starije generacije građana Srbije izražavaju pozitivan odnos prema Josipu Brozu Titu kada je reč o socijalnoj stabilnosti države i, pre svega, društvenom položaju nižih društvenih slojeva, odnosno ''radničke klase''.
Nove generacije Tita doživljavaju ili kao fanovi koji imaju svog ''idola'', ili kao skeptici koji uviđaju veličinu diktatora nepoznatog porekla, sa puno mistifikacija i pseudoistorijskih informacija. Razumeti titoizam nije samo političko, već i kulturološko pitanje koje podrazumeva razumevanje novije istorije.
Ne treba žmureti pred činjenicom da mnogim modernim političarima na Balkanu u pojedinim segmentima njihovih vladavina kao da je ugrađen čip titoizma. To se može najbolje sagledati po prepoznatljivim načinima političke manipulacije svojim nacijama i širom javnošću.
Josip Broz Tito nije bio demon, ali ni politički svetac koji je promislom svevišnjeg izbačen na površinu balkanske i svetske politike dvadesetog veka. Titoizam je ugrađen u literaturu, filmove, način života i neke oblike društvenog folklora. Nove generacije koje nisu stasavale pod ideologijom titoizma trebalo bi upoznati sa snagom i dometima kulta njegove ličnosti kako bi spoznale vreme u kojem su živeli njihovi roditelji, bake i deke, ali i pojave i ličnosti u sadašnjosti u Srbiji i na Balkanu. Srbija nije izvršila detitoizaciju, jer je brzo prešla u drugi oblik negovanja autoriteta vođa od 1990. godine do danas.
