Izvor: Politika, 24.Apr.2009, 23:37 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Zelenilo zaraslo u zaborav
Na mestu gde su ministar Saša Dragin i predsednik Izvršnog veća AP Vojvodine Bojan Pajtić decembra 2007. označili početak podizanja pančevačkog zelenog pojasa danas je „oaza” visokog korova
Pančevo – Priča o „zelenom pojasu", odnosno šumi koja bi bila podignuta između pančevačkog naftno-hemijskog kompleksa i grada, stara je koliko i pančevačka južna industrijska zona. No, sadnja se uglavnom svodila na „o-ruk akcije" u promotivne svrhe >> Pročitaj celu vest na sajtu Politika << ili bi epilog bio sušenje većeg broja mladica.
Ove sedmice, povodom zelenog pojasa, opet se oglasilo Gradsko veće. Predočeni su statistički podaci da zelene površine zauzimaju tek 19,6 odsto područja grada Pančeva, a trebalo bi da ih bude 30 odsto, a nivo pošumljenosti je svega pet procenata.
Veće se pozvalo na protokol koji je 2005. potpisan između grada i fabrika u „južnoj zoni". Njime je predviđeno da se zajedničkom akcijom stvori „zeleni pojas", a fabrike su pozvane da ulože više napora u podizanje šuma između njihovih industrijskih postrojenja i grada, čime bi pomogle u rešavanju problema zagađenja vazduha, što je i najveći ekološki problem Pančeva.
Po svemu sudeći, članovi Gradskog veća nisu, pre no što su prihvatili zaključak upućen Rafineriji, Petrohemiji i Azotari, obišli ono što se naziva začetkom „zelenog pojasa". Krajem decembra 2007, predsednik Izvršnog veća Vojvodine Bojan Pajtić i tadašnji ministar zaštite životne sredine Saša Dragin ceremonijalno su, sađenjem nekoliko sibirskih brestova, započeli podizanje „zelenog pojasa" između Rafinerije i naselja Vojlovica. Tada je rečeno da će tu ubrzo biti zasađeno početnih 3.000 stabala sibirskog bresta i topole. „Pojas" će, takođe je tada rečeno, godišnje stvarati 90 tona kiseonika i time podići kvalitet životne sredine. Pominjane su i nemale sume koje će država i grad uložiti u tu sadnju.
Danas, na prostoru gde su Pajtić i Dragin 2007. počeli pomenuti „zeleni poduhvat", koji i zbog evidentnog nemara lokalne samouprave nije nastavljen, umesto mlade šume, mnogo je više visokog korova koji uništava sadnice. U pančevačkom „Zelenilu" nismo uspeli da pronađemo „nadležno lice" koje bi nam dalo objašnjenje zašto je i taj mali deo podignutog „zelenog pojasa" u tako jadnom stanju. Za to teško da su krive fabrike „južne industrijske zone".
M. Šašić
[objavljeno: 25/04/2009]
