Izvor: Vostok.rs, 15.Okt.2011, 13:04 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Svetinje Kaljiningrada pod Pokrovom Bogorodice
15.10.2011. -
Jedan od velikih pravoslavnih praznika Pokrova Presvete Bogorodice, danas, 14. oktobra obeležava se u svim crkvama Ruske crkve. U Kaljiningradu, gde se ovih dana u pastirskoj poseti nalazi poglavar RPC, glavna svečanost, liturgija, služena je u gradskoj sabornoj crkvi Hrista Spasa. Ovaj veličnastveni analog moskovske saborne crkve prvi je u gradu hram izgrađen po svim kanonima pravoslavne umetnosti. Ovde se čuva jedinstveni ikonostas kome dolaze da se klanjaju hodočasnici >> Pročitaj celu vest na sajtu Vostok.rs << iz čitavog sveta.
Kaljinigradska crkva Hrista Spasa je svojevrsna „rođena sestra" moskovske glavne saborne crkve zemlje. Do trenutka osnivanja u gradu nije bilo ni jedne crkve podignute u ruskom pravoslavnom stilu. Vernici su služili liturgiju u nemačkim crkvama koje su pripale Kaljiningradu od njegove pruske prošlosti. Bivši grad-tvrđava Keningsberg je pripao Rusiji posle Velikog Otadžbinskog rata i bio preimenovan u Kaljiningrad.
Ideja da se podigne lokalni hram Hrista Spasa pripadala je aktualnom poglavaru RPC, tada još mitropolitu Smolenskom i Kaljiningradskom Kirilu. Izgradnja je započela 1995. godine, govori u intervjuu za radiokompaniju Glas Rusije sveštenik Mihail Seleznjov.
Sam događaj polaganja temelja hrama bio je neočekivan i izgledao je kao čudo. Prvo su se vlasti protivile i grad nije bio spreman za izgradnju crkve. Na mesto polaganja temelja donet je drveni krst koji je stajao godinu dana. I tek godinu dana kasnije počeli su da kopaju temelje. U zemlju je bilo zariveno 1200 potpornih stubova. Malo ko je verovao da će on ikad biti podignut. Ali ipak hram je bio završen i osvećen 2006. godine.
Isto godine na dar crkvi predat je jedinstveni memeljski, ili kako ga još nazivaju, Preobraženski ikonostas – jedini sačuvani ikonostas ovog tipa. Njegova istorija traje nekoliko vekova i započela je od takozvanog sedmogodišnьeg rata između evropskih zemalja, nastavlja Mihail Seljeznjov.
U 18. veku, kada se na ovoj teritoriji nalazila ruska vojska, bila su napravljena tri ovakva ikonostasa: za Kenigsberg, sada Kaljiningrad, Memelj – danas je to litvanski grad Klajpeda i za tvrđavu Pilau, sada ruski grad Baltijsk. Zatim, kada su se ruske trupe povukle i ova teritorija bila ponovo predata Nemačkoj, dva ikonostasa su nepovratno nestala. Sačuvan je samo ovaj koji je bio u Memelji. Kasnije je on dospeo u Švedsku, zatim se našao u Nemačkoj, gde ga je brižljivo čuvalo bratstvo ruskih emigranata. A kada je mitropolit Kiril bio u zvaničnoj poseti Nemačkoj, sunarodnici su rešili da predaju jedinstveni raritet Domovini. Jedini uslov je bio da ikonostas bude smešten u kaljiningradskoj crkvi, zato što je to nedaleko od mesta gde se prvobitno nalazio.
Za godine premeštanja po evropskim gradovima i zemljama ikonostas je dospeo u žalosno stanje. Stručnjaci iz moskovske Tretjakovske galerije latili su se restauracije ikonostasnog slikarstva. Nekoliko godina za redom oni su radili na raritetu. Danas je on psotavljen u donjoj crkvi kaljinigradskog sabora, nastavlja otac Mihail.
Sa jedne strane, ikonostas je naslikan u zapadnom stilu: plava pozadina, nekanonska lica. Sve to je tuđe pravoslavnim ikonama. Sa druge, to je naša istorija, sećanje, nit koja povezuje našu istoriju. Jedni su predlagali da se on pošalje u muzej. Drugi, naprotiv, raduju se što je on postavljen u crkvi. Ljudi u bilo koje vreme mogu da dođu i da se pomole ili jednostavno da ga pogledaju, ako su to, na primer, muzejski radnici.
Nekada napravljen kao privremeni, ikonostas već skoro tri veka vrši svoju duhovnu i kulturnu službu. Za godine postojanja njemu se se prislanjale krunisane osobe i obični ljudi. Živi glas daleke istorije, memeljski ikonostas, prošavši mnoga iskušenja, i dalje vrši svoju namenu u Crkvi.
Izvor: Golos Rossii, foto: RIA Novosti
