Izvor: Politika, 06.Okt.2007, 12:00 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Šećerna bolest kod dece
Svake godine širom sveta kod dece se otkrije novih 70.000 slučajeva dijabetesa tipa 1, najčešće hronične bolesti u detinjstvu. Broj dece obolele od dijabetesa u stalnom je porastu, a nauka nema ni približno objašnjenje zašto je to tako. Šećerna bolest kod dece svaku porodicu pogađa kao grom, a ova bolest menja život cele familije. Lekari su u Povelji Mladih dijabetičara, koja treba da stigne do vlada svih zemalja, jasno poručili da danas nijedno dete ne bi smelo da umre od dijabetesa >> Pročitaj celu vest na sajtu Politika << tipa 1, bez obzira na to da li živi u bogatoj ili nerazvijenoj zemlji. Pravo da se leče jednako je ljudskom pravu na život, poručili su i učesnici Međunarodnog okruglog stola, koji je nedavno održan u Amsterdamu, uporedo sa Evropskim kongresom dijabetologa.
U Srbiji, prema podacima profesora Dragana Zdravkovića, načelnika Službe za endokrinologiju Instituta za majku i dete, ima oko 1.500 dece koji imaju dijabetes tipa 1, odnosno kod nas osmoro do devetoro dece oboli na 100.000 stanovnika. Ovo nas svrstava u zemlje s niskom stopom javljanja ove bolesti. Dr Zdravković ističe da imamo manje slučajeva ove bolesti nego mnoge razvijene zemlje i da za ove pacijente obezbeđujemo najbolje lečenje. Deca imaju aparat za merenje šećera u krvi, dobijaju najsavremeniji insulin, sa roditeljima prolaze edukaciju u kampovima, ali bi prilike u ovoj oblasti bile još bolje kada bi ovi pacijenti, na primer, dobijali neku vrstu finansijske pomoći koja bi im omogućila bolju ishranu. Po rečima dr Zdravkovića, ne zaostajemo po načinu lečenja za zapadnim zemljama, jedino što, za sada, ipak, manje koristimo infuzione pumpe. Dr Zdravković s ponosom ističe da je za 25 godina, koliko se bavi ovim problemom, zapamtio možda dva-tri slučaja dece preminule zbog ketoacidoze.
Zahvaljujući dobrim preparatima, odnosno insulinu i još više dobroj kontroli bolesti, deca dijabetičari mogu da žive, uče i bave se sportom na isti način kao njihovi vršnjaci, ali, nažalost,
u zemljama u razvoju i nerazvijenim zemljama deca ipak umiru od šećerne bolesti, odnosno od dijabetične ketoacidoze, kao najčešće komplikacije. Čak i u Holandiji koja je visokorazvijena zemlja, kako je naglasio dr Henk Jan Anstot, beleže se u proseku dva slučaja smrtnosti kod dece, dok su te brojke u afričkim zemljama mnogo drastičnije. Dete sa dijabetesom tipa jedan u Maliju ili Mozambiku živi manje od godinu dana, pa je cilj ove povelje i akcija upravo da pomoć i lek stignu do svakog deteta, bez obzira na to na kom kontinentu živi.
Ima neke simbolike što je ovaj okrugli sto održan u velikom šatoru postavljenom na najstarijem amsterdamskom trgu Nuomarket, koji je još u 15. veku bio mesto okupljanja građana. Ovde je bio parkiran autobus "Novo Nordiska", koji je za samo godinu dana od pokretanja akcije stigao na pet kontinenata i dopremio lekove, insulin i aparate za 170.000 ljudi u siromašnim zemljama, a ekipe su obavljale preglede šećera u krvi i davale lekarske savete. Inače, šator u kojem je skup održan bio je postavljen u neposrednoj blizini zdanja Vag u kojem su bile smeštene gradske gilde, pa i gilda, odnosno udruženje hirurga. Rembrant je baš na ovom mestu naslikao svoju čuvenu sliku "Čas anatomije dr Tulpa", a telo za skiciranje nije bilo teško naći, jer su su u 15. veku održavana i javna pogubljenja.
[objavljeno: ]
