Izvor: Blic, 25.Jun.2001, 12:00 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Radnici - penzioneri 1:1
Radnici - penzioneri 1:1
BEOGRAD - Stručnjaci za penzije već godinama upozoravaju na vrlo nepovoljan trend kretanja broja osiguranika za koje se plaćaju doprinosi za penzijsko osiguranje iz čega se i finansira isplata penzija i broja korisnika Fonda za penzijsko invalidsko osiguranje zaposlenih Srbije. Prema podacima Fonda PIO, taj odnos ušao je u kritičnu fazu, tako da je prošle godine u Srbiji bilo zaposleno samo 1,59 miliona radnika, dok je broj penzionera porastao >> Pročitaj celu vest na sajtu Blic << na 1,26 miliona. To znači da je odnos broja radnika prema broju penzionera lane bio 1,26 prema jedan, odnosno da je jednog penzionera izdržavalo svega 1,26 radnika.
Poređenja radi, pre 40 godina u Srbiji bilo je skoro šest puta više radnika nego penzionera, međutim, taj odnos se kasnije stalno pogoršavao. U periodu od 1967. do 1997. godine kretao se nešto iznad tri, 1993. godine već je spao ispod dva da bi, nastavljajući stalni pad, došao do prošlogodišnjih zabrinjavajućih 1,26.
Komentarišući ove podatke dr Zoran Popov, naučni saradnik Ekonomskog instituta u Beogradu za 'Blic' kaže da je sadašnja situacija posledica nepovoljnih demografskih trendova, odnosno sve većeg starenja stanovništva ali i nepovoljnih privrednih kretanja kod nas, zbog čega se broj zaposlenih u Srbiji godinama smanjuje a sve veći broj radnika spas pronalazi u penzionisanju.
- Kada je reč o odnosu broja osiguranika i korisnika penzija, lošiji odnos u Evropi od nas imaju samo Albanija i Bugarska. U Albaniji je taj odnos jedan prema jedan, u Bugarskoj 1,25 prema jedan, ali treba reći da njihove prosečne penzije iznose samo 40 odsto od prosečne plate za razliku od nas, gde je udeo penzija u platama blizu 90 procenata. Situacija u istočnoevropskim zemljama je nešto bolja nego kod nas, a na Zapadu sa kojim se ne možemo ni porediti, zaposlenih je dva do dva i po puta više od penzionera, navodi Popov.
Kada je reč o mogućnostima da se ovakva situacija prevaziđe, Popov kaže da se jedino većim privrednim rastom može povećati broj zaposlenih, ali sa druge strane treba preduzeti konkretne mere kako bi broj penzionera rastao što sporije.
- Ne vidim šta bi mi drugo mogli uraditi osim onoga što su već uradile ili rade zemlje u Istočnoj Evropi koje su u sličnoj situaciji kao i mi. I oni su nasledili širokogrudi sistem penzijskog osiguranja iz socijalističkog perioda koji je davao velika prava, ali bez materijalnog pokrića u privredi. Ovaj problem u istočnoevropskim zemljama rešavaju podizanjem starosne granice za odlazak u penziju, kako bi ljudi što duže radili i destimulisanjem svih oblika prevremenog penzionisanja. Smatram da je to rešenje i za nas, zaključuje Popov i dodaje da sve to nije lako izvesti, jer su ovakve reforme skopčane sa velikim otporima kao što je nedavno bilo u Grčkoj. R.Marković
