Izvor: Politika, 15.Maj.2015, 22:01 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Pučista i ratnik
Rudničko-takovski kraj je imao mnogo učesnika Velikog rata; najviše ih je što su plug i motiku zamenili puškom, ali ih je bilo i među vojno obrazovanim pripadnicima srpske vojske. Jedan od takvih je i Jovica Jovičić (1877–1949). Milanovački penzioner Tomo Jovanović, hroničar sela Velereč, istraživao je Jovičino dalje poreklo, ali nije došao do nepobitnih činjenica, jer se autori studija o poreklu stanovništva međusobno ne slažu. Prema Milenku Filipoviću, Jovičići su jedan >> Pročitaj celu vest na sajtu Politika << od ogranaka loze Oputića iz sela Osječani kod Doboja. Mihailo Kale Milovanović, pak, tvrdi da su Oputići potomci kneza Milutina Boškovića iz Orje Glave u Drobnjacima (Crna Gora) koji je, na razmeđu 17. i 18. veka, pred Turcima pobegao u selo Brusnicu, a deo familije se preselio u susednu Velereč.
Bilo kako bilo, u Velereči nema Jovičića već više desetleća; Jovica je jedan od poslednjih, a napustio je selo posle osnovne škole. Po završetku šestog razreda gimnazije u Kragujevcu, 1894. godine, postao je vojnoakademac u Beogradu. Napredovao je prilično brzo, čemu su (možda) doprinele tri okolnosti: Majski prevrat, ženidba Danicom, mlađom od dve kćeri đenerala Stepe Stepanovića, i učešće u ratovima od 1912. do 1918. godine. Sa 30 godina je bio pešadijski kapetan, u 38. godini pukovnik.
Balkanske ratove Jovica je proveo u štabu Dunavske divizije prvog poziva, a na početku Prvog svetskog rata našao se na čelu 7. pešadijskog puka. Teže je ranjen u čuvenoj bici na Ceru. Sa srpskom vojskom je prešao Albaniju, sa svojim pukom učestvovao u probijanju Solunskog fronta, istakavši se hrabrošću i znalačkim komandovanjem svojim pešadincima. Prvih godina po završetku Prvog svetskog rata bio je načelnik đeneralštaba jedne divizijske oblasti. Uz ostala odlikovanja, na prsima je poneo i Karađorđevu zvezdu 4. stepena. Penzionisan je 1925. godine u činu divizijskog đenerala.
U njegovom životopisu je i učešće u Majskom prevratu, 1903. godine, kada su ubijeni kralj Aleksandar Obrenović i kraljica Draga. Kao mlad oficir (imao je 25 godina) pridružio se pučistima. Njegov zemljak, književnik Dragiša Vasić, spominje ga u svojoj knjizi „Devetstotreća”, gde, između ostalog, piše:
„Pešadijski poručnik Jovica Jovičić jeste onaj oficir koji je, iz gornjeg grada, gde su bili smešteni, uzbunio i pod svojom komandom poveo ona dva bataljona 6. puka sa kojima je, posle kratkog sukoba sa žandarmerijom na Terazijama, ubrzo u određeno vreme stigao pred Dvor”.
Jovica Jovičić je umro 1949. godine i sahranjen je u porodičnoj grobnici Dragomirovića, na Novom groblju u Beogradu. Milica, starija kćerka Stepe Stepanovića, bila je supruga Koste Dragomirovića, pa otuda zemni ostaci njenog zeta i Kostinog pašenoga počivaju na tom mestu.
