Izvor: Danas, 26.Dec.2014, 00:37 (ažurirano 02.Apr.2020.)
PESME
Pesnici bošnjačke nacionalne zajednice / Pesnici albanske nacionalne zajednice
Pesnici bošnjačke nacionalne zajednice
„... Pesme iz tradicije Bošnjaka u Srbiji su žežano zlato u riznici narodne duhovnosti. Prenosile su se sa kolena na koleno kao svetinja, kao amanet, poput vatre i vode bez kojih posigurno ne bi bilo ni života. Prikupljene i svijene u zbirke i panorame istinski su dragulji i svojina svjetske kulturne baštine...“
„... Poezija je... >> Pročitaj celu vest na sajtu Danas << svježa, osobena, počesto, ispisana prepoznatljivim rukopisom. Škrta po izrazu, teži višeslojnim značenjima, što u najvećoj mjeri i uspjeva, postajući simbolika, pulsiranje asocijativnih vibracija...“
(Rasim Ćelahmetović)
Kada se otisci izmešaju, stope, u zajedničkoj Antologiji poezije svih nacionalnih manjina u Srbiji dokazaće: da raznolikost jezika, izvesne osobenosti, različiti krajolici i slično ne čine među razdora, naprotiv, to predstavlja osnovu za lepi suživot, za raznobojnu baštu, lepu za oko, sa neprocenjivim ulogom za budućnost.
(Risto Vasilevski)
Prokletstvo
„Da li je patiti isto što i nemati mastila?“,
reče u meni pjesnik.
„Da li je mastilo isto što i krv?“,
reče u meni vojnik.
„Da li je krv isto što i vino?“,
reče u meni mistik.
„Ne znam“, rekoh ja,
„Ali samo se mastilom opijam.“
Nadija Rebronja
Bistra krv
Rođenu moju sestru Sadiku
Ukrao je neko iz pelena
Za vreme rata
Otada naovamo
Majka je rađala samo sinove
I danas se po selu šuška
Da jedan je čovek naš zet
Nas četiri brata
Skupimo se leti i većamo
Gde bi nam mogla biti sestra
I nikako da išta doznamo
Protiču godine i krv sve više postaje voda
Sinan Gudžević
Pesnici albanske nacionalne zajednice
„... Najstariji književni dokumenti na albanskom jeziku potječu iz XV stoljeća. Prvo tiskano djelo je Meshari/Misal Gjona Buzukoa iz 1555, na gegijskom narječju, kojim mnogobrojna djela piše i Pjetër Budi (1566-1623). Prvi leksikograf i folklorist Frang Bardhi (1606-43) napisao je Dictionarium latino-epiroticum (1635) s oko 5000 riječi...“ (Proleksis enciklopedija - online)
Ujëdhesa
Koha e harroi në kaltrinë e shqetsume
Nji pjesë të blertë të veprës së vet;
E rrahin pa mëshirë tallazet e tërbueme,
Por ajo krenare vetëm përcjell e pret.
Nji pulëbardhë e lëshueme nga dhimba klith;
N’palcë t’eshtnave nji vullkan ma gjurmon,
Athue n’fole t’ujëdhesës zogjt po i kërkon
Apo dashuninë e vet, që për loçkë e lith.
Uj ëdhesa veshin e ven në guaca të thata:
Do fosile këndojnë ninula t’shekujve jetikë,
Sa herë në prehën të bonacës e ven nata.
Dikush e ndezi dritën që njiherë e pat fikë,
Për ta vu përmendore n’oqeane ose në det,
Pa u frigue se do t’shuhet ajo, apo ai vetë.
Encer Gjerqeku
Ostrvo
Vreme je prepustilo pučini, plavom nemiru,
Svoj zeleni deo, svoje delo,
da ga žestoko nagriza more celo,
al’ on ponosno stoji sâm u širu.
Galeb nemirno leti, krikove bolne širi,
u srži mojih kostiju vulkanu traži trag,
da l’ u gnezdu ostrva traži ptice pogled drag
il’ kakva ljubav u srcu njegovom zri.
Uz ostrvo pristane svaka školjka suva,
fosili mu pevaju uspavanke fine,
u zagrljaju bonace neka ga moć čuva.
Neko upali svetlo - ostrvo počne da raste,
kao spomenik usred morske pučine
neko upali svetlo bez straha da ga pojedu kraste.
Enver Đerćeku
Poezija iz antologije pesnika nacionalnih manjina i etničkih zajednica u Republici Srbiji - „Trajnik“ u izdanju IP „Arka“ iz Smedereva, koju je priredio Risto Vasilevski
Nastaviće se
