Izvor: Politika, 01.Apr.2012, 23:16 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Merošina za dva aršina
Da li je opština Merošina ispravno pala na začelje po najnižem proseku zarada u Srbiji ima svoje statističko lice, a realnost života govori nešto drugo
Niš – Kad god se saopšte podaci o siromaštvu u nekoj sredini usledi briga o ljudima koji u njoj žive. Da li, međutim, posle obelodanjivanja statističkih podataka o proseku zarada u Srbiji, treba brinuti o stanovnicima opštine Merošina? Jer, na primeru opštine Merošina, petnaestak kilometara od Niša, ružni >> Pročitaj celu vest na sajtu Politika << i tužni statistički podaci pokazali su se ovih dana i paradoksalnim.
Posle mnogo godina Merošina je pre pola decenije uspela da se izvuče iz kruga najnerazvijenijih opština u Srbiji. A krajem marta 2012. godine ova komuna u bogatom Dobriču, između bogatih dolina Južne Morave i Toplice i padina Malog Jastrepca, potpuno neočekivano i na opšte iznenađenje našla se na začelju po proseku zarada zaposlenih... Kako je saopšteno, najniži prosek u državi Srbiji upravo je u opštini Merošina i iznosi samo 19.706 dinara po zaposlenom. U odnosu na prosek zarada u Srbiji, koji je zvanično 40.003 dinara, to je duplo manje, a ako se uporedi sa opštinom Lajkovac, gde je prosek primanja najveći – 75.000, i skoro dva puta veći od republičkog, ovaj statistički prosek u Merošini iznosi jedva četvrtinu.
Da li je, međutim, baš tako?
Čelnici merošinske opštine uopšte se ne bune zbog „fenjera”, koji im je prikačen. Kažu da znaju da je to neprecizna statistika, i da, prosto, nije tako. Razmišljaju samo o jednom – da još više povećaju ionako, kako na svakom koraku tvrde, dobar standard stanovnika na svom području, što, iako je u toku predizborna kampanja, uopšte nema veze sa predstojećim majskim izborima. Usput pričaju da su za tako mali i, reklo bi se mizeran opštinski prosek, uzete zarade oko 800 zaposlenih u privrednim kolektivima, i još toliko u organima opštine, zdravstvu, policiji, obrazovanju i nešto malo u bankama i pošti.
– Zaboravlja se, posebno se ističe, da iz same Merošine i sela u opštini, više od 600 ljudi radi u Nišu, gde su zarade daleko veće. E, oni, odnosno njihove zarade, uopšte nisu razmatrane. A zaposleni u Nišu ipak su stanovnici merošinske opštine – objašnjavaju čelni ljudi u Merošini.
Na drugoj strani, kada govore o „namerama da i dalje rade na povećanju ionako dobrog standarda stanovnika”, opštinski čelnici navode da je standard zaista visok i „da je statistika, kao i uvek, zaboravila poljoprivredu”. Nikada se, pa ni sada, kažu, statistički nisu obrađivali prihodi sa bogatih polja i voćnjaka. I pri tome ističu da je merošinska opština nadaleko poznata, odavno i van Srbije, po jedinstvenoj i širom Evrope traženoj Oblačinskoj višnji. Zasadi ove visokorodne i kvalitetne sorte višnje nalaze se na više od 2.000 hektara. A pravo bogatstvo su i šljivici na više od 550 hektara.
Rano povrće, po kojem je Dobrič takođe veoma poznat, posebna je priča. Čelnici Merošine navode drastičan primer „ogromnog promašaja” kada je reč o poljoprivrednoj proizvodnji u njihovoj opštini. Samo u dva merošinska sela, Batušincu i Balajncu, nalazi se više od 1.000 velikih plastenika, iz kojih tone ranog povrća svakodnevno odlaze za Niš, Beograd, Novi Sad i sve republike bivše SFRJ, neretko i na probirljivo evropsko tržište.
Kada bi zarade onih nekoliko stotina zaposlenih u Nišu, kao i prihodi sa plantaža višnje, iz šljivika i plastenika bili uzeti u obzir, tek onda bi, tvrdi se, Merošina realno i istinito bila sagledana. I mogla bi da se takmiči sa prosekom Srbije, možda i sa Lajkovcem...
Ali, statistika, kojoj se veruje i zbog koje je Merošina ponela „fenjer”, već je sve rekla.
Toma Todorović
objavljeno: 02.04.2012.
