Izvor: Glas javnosti, 14.Jan.2009, 07:37 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Manastir zidan rimskim ciglama
VELIKO GRADIŠTE - Na putu koji vodi od Požarevca ka Velikom Gradištu, u ataru sela Kurjače, nalazi se srednjevekovni manastir Nimnik, podignut u 14. veku. Poreklo imena ovog manastira do danas nije sa sigurnošću utvrđeno, pa je u narodu prihvaćena legenda o mladoj čobanici Nikolini, koja nije htela da oda Turcima lokaciju manastira. Nakon što im je odgovorila “Nu štiu nimik”- “Ne razumem ništa”, rastrgli su je “konjima na repove”, nakon čega je reč “nimik” prešla u >> Pročitaj celu vest na sajtu Glas javnosti << “Nimnik”, kako glasi današnji naziv manastira. Tačno vreme njegove izgradnje do danas nije utvrđeno, mada se u nekim spisima navodi 1371. godina. Sudeći po arhitekturi, izvesno je da je podignut u srednjem veku, kao zadužbina vlastelina kneza Bogosava, savremenika kneza Lazara, koji se spominje u narodnoj pesmi “Knez Bogosav i Starina Novak”.
Na starim temeljima
Manastir je u početku bio crkva, zidana kamenom i pokrivena šindrom. Posle Prvog srpskog ustanka crkva je popaljena, opljačkana i porušena do temelja. U ruševinama Nimnika, meštani Kurjača su 1823. godine pronašli deo njegove srednjevekovne imovine, kao što su krstovi, bogoslužbeni inventar i dragocenosti, koje je sreski načelnik Josif Milosavljević pokupio i predao knezu Milošu Obrenoviću. Na starim temeljima, uz pomoć naroda, knez Miloš je 1825. godine podigao novu crkvu, postavio ikonostas i nabavio najnužnije crkvene knjige. Prema popisu iz 1851 godine, crkva nije imala freske, već je unutrašnjost hrama bila omalterisana i okrečena, sve do 1996. godine, kada je počelo njeno veliko renoviranje i živopisanje, završeno dve godine kasnije.
Crkva je zidana od kamena i cigala, sa svodom od dasaka, sa podom sačinjenim od obične i rimske cigle. Pored rimske cigle, donete sa obližnjeg antičkog Viminacijuma, u jedan zid crkve uzidan je i mermerni anđeo sa ovog lokaliteta, koji je bio prepoznatljiv detalj rimskih graditeljskih majstora.
Ženski manastir
Pored crkve podignuta je i zvonara, o trošku samog manastira i uz finansijsku pomoć opštine. Jedno crkveno zvono poklonila je popadija Petrija, udovica Jakova Petrovića, koji je bio paroh pri ovoj crkvi, a drugo je poklonio Stevan Protić, trgovac iz Rama. U poslednja dva veka, manastir Nimnik služio je kao parohijska crkva, da bi ga 1936. godine episkop Venijamin pretvorio u ženski manastir, što je do danas ostao. U manastirskom kompleksu nalaze se i dve kapele. Prva se zove “Svetinja” i nalazi se na grobu pastirice koju su, prema legendi, ubili Turci, a druga se nalazi u manastirskom konaku i posvećena je Pokrovu Presvete Bogorodice.
