Izvor: Politika, 04.Avg.2008, 23:37 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Kad tate ne šalju devize
Na alimentaciju iz inostranstva u Srbiji čeka više od 300 dece. – Najviše nesavesnih očeva je iz Nemačke, Švajcarske, Austrije, Italije i Hrvatske
U Srbiji više od 300 dece čeka alimentaciju iz inostranstva, dok u „belom svetu” 180 mališana čeka na to pravo iz naše zemlje. Visina traženog izdržavanja je određena prema zakonu zemlje iz koje dolazi, u inostranstvu je ona od 100 do 400 evra, dok je potraživanje u našoj zemlji iz drugih država od 15 >> Pročitaj celu vest na sajtu Politika << do 20 odsto od prosečnog ličnog dohotka i iznosi od 2.000 do 7.000 dinara.
Postupak koji se odnosi na dužnike iz inostranstva vodi Ministarstvo finansija, a najviše zahteva za izdržavanje je iz Nemačke 135, Švajcarske 33, Austrije 30, Francuske 14, Italije 22, Australije 10, Bosne i Hercegovine 10, Hrvatske 21, Holandije i Španije pet, Švedske i Slovenije osam, po dva iz Danske, Izraela, Novog Zelanda, Makedonije i Grčke.
Kako objašnjava Snežana Nedeljković, načelnica u sektoru za imovinsko pravne poslove Ministarstva finansija, prema Zakonu o braku i porodičnim odnosima Republike Srbije, roditelji su dužni da izdržavaju svoju decu dok se nalaze na redovnom školovanju, a najkasnije do 26. godine života, a ukoliko je bolesno i do kraja života.
– Presude naših sudova najčešće nisu izvršne u zemljama potpisnicama Konvencije, već služe samo kao jedan od dokaza da obaveza postoji, a njihovo izvršavanje zavisi od zemlje do zemlje.Nakon dva meseca od dostavljanja dokumentacije dobijamo odgovor od nadležnih iz inostranstva, koji nas obaveštavaju da li je dužnik voljan da izvršava obavezu, kakvo je njegovo finansijsko stanje i od toga zavisi dalje vođenje postupka. Premda Rusija i Amerika nisu pristupile Konvenciji UN, izdržavanje u ovim zemljama može se ostvariti preko Ministarstva spoljnih poslova – kaže Nedeljkovićeva.
U visini tražene alimentacije u inostranstvu polazi se od minimalnog iznosa za izdržavanje, koji se evidentira u Ministarstvu rada i socijalne politike, i iznosi oko 16.000 dinara, odnosno između 150 i 200 evra, i zavisi od zemlje do zemlje. Kako kaže Nedeljkovićeva, postoji i nekoliko predmeta potraživanja u Australiji, gde ima naših visokoobrazovnih stručnjaka, pa je izdržavanje između 400 i 500 dolara. Očevi prema kojima su potraživanja, obično imaju nižu stručnu spremu, a mnogi su i socijalni slučajevi.
U slučaju kada mame iz inostranstva traže alimentaciju iz Srbije, posrednički organ je Ministarstvo za ljudska i manjinska prava. Najviše zahteva u našu zemlju za izdržavanje stiglo je iz Slovenije 57, Slovačke 33, Poljske 54, Hrvatske 12, Švajcarske 11, Makedonije, Australije i Mađarske tri, Austrije četiri, Češke dva, dok iz Belgije, Velike Britanije i Bosne i Hercegovine zasad postoji po jedan zahtev.
Milica Ivković, savetnica u Ministarstvu za ljudska i manjinska prava, ističe da su žene uglavnom te koje traže alimentaciju.
– Dešava se da su očevi ili promenili adresu, ili se oženili, ili im je materijalni status veoma loš da ljudi iz centara za socijalni rad, kada izađu na teren, vide da su nezavidnog materijalnog položaja. Uglavnom su to naši građani nižeg obrazovanja, koji su se u inostranstvu oženili, pa razveli, a ovde nemaju posao, stanuju kod roditelja, ili imaju novi brak i decu – kaže Ivkovićeva.
Kako objašnjava naša sagovornica, ima i onih koji odbijaju očinstvo, neki su umrli, a u zahtevima koje dobiju ima i majki koje ne žele samo alimentaciju, već i kontakt s bivšim muževima.
Ostvarivanje alimentacionih potraživanja u inostranstvu regulisano je Konvencijom Ujedinjenih nacija iz 1956. godine, koja ima izrazito humanitarni karakter u hitnom rešavanju problema osoba, koja su u stanju socijalne nužde, a čiji se zakoniti hranilac nalazi u drugoj državi. Ovoj konvenciji je do sada pristupilo 65 zemalja, među kojima i bivše jugoslovenske republike, a u državama potpisnicama je i najveći broj naših radnika na privremenom radu u inostranstvu.
Jelena Lucić
[objavljeno: 05/08/2008]
