Izvor: Danas, 12.Maj.2015, 10:09 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Dijaspora, moja prva kapija
Ovo istraživanje usledilo je nakon mog susreta i dugog razgovora sa Vukom Draškovićem, pre nekoliko meseci u Beogradu. Pitao me je koliko nas, srpskog porekla, danas živi u Australiji i Novom Zelandu? Nisam znao.
Po povratku u Australiju, prionuo sam na istraživanje i došao do šokantnih podataka, od kojih ću da spomenem samo neke. U Australiji raste broj onih koji smatraju da su jugoslovenskog porekla. Ne svrstavaju se više među doseljenike koji smatraju da su srpskog >> Pročitaj celu vest na sajtu Danas << porekla. Na popisima 2001. i 2006, stanovnici Australije koji su sebe definisali kao Australijance jugoslovenskog porekla svrstavani su u istu grupu sa stanovnicima srpskog porekla i tada je, po zvaničnoj statistici, u Australiji bilo 97.315 Srba (2001.), a 95.362 (2006.) Međutim, po popisu iz 2011. godine, dolazi do drastičnog pada broja Australijanaca srpskog porekla, u koje spadam i ja. Srba je bilo 69.544, Jugoslovena 27.000, Makedonaca 94.000, a Hrvata 126.000. Po poslednjem popisu iz 2013, na Novom Zelandu živi oko 1.000 Srba, 5.500 Jugoslovena i 2.600 Hrvata.
Pribavio sam i zvanične statističke podatke za Kanadu i SAD. Daleko je od stvarnosti mit o milionima Srba u ovim državama. Po poslednjem popisu iz 2011. godine, u Kanadi je bilo samo 80.320 stanovnika srpskog porekla, 40.320 njih jugoslovenskog porekla, 114.880 stanovnika hrvatskog porekla, 36.985 stanovnika makedonskog porekla i 22.920 stanovnika bošnjačkog porekla. Još su porazniji podaci za SAD. Po poslednjem popisu iz 2009. godine, u toj zemlji je bilo 177.000 ljudi srpskog porekla, 325.000 njih jugoslovenskog porekla, a celih 434.000 stanovnika hrvatskog porekla.
Ovakvo stanje ne čudi, jer diplomatija Srbije nije prisutna i dostupna iseljenicima, ne postoji nikakav plan ni strategija za rad sa dijasporom, sve je prepušteno crkvenoj organizaciji, koja ima svoju dogmatsku ideologiju, pa mnoge ljude srpskog korena odbija od srpskog nacionalnog korpusa i tera ih da se izjašnjavaju kao Jugosloveni. Osim toga, usluge za državljane Srbije koji žive u inostranstvu pružaju se kroz zastarelu administraciju konzularne službe iz nekog davnog vremena, države koja više ne postoji, sistema koji više ne postoji, tehnologije koja više ne postoji. Sve ovo za rezultat daje prednost hrvatskoj dijaspori, koja je homogenija i ima brojčanu prevlast zbog podvojenosti jugoslovenske i srpske dijaspore. To je, recimo, vidljivo u Pertu, u zapadnoj Australiji, gde su dva bivša jugoslovenska kluba, dominantno srpska, promenila ime u Adriatic i Dalmacija. Hrvatska država i crkva podstiču iseljenike hrvatskog porekla da se bore za svoje političke i druge pozicije u državama u kojima žive, uz povlastice ulaganja u projekte u matičnoj državi.
Sumornog raspoloženja, prisećam se Aronovih kapija iz Vukovog romana Doktor Aron. Srpska dijaspora je, za mene, prva kapija, a za moju matičnu državu Srbiju ona je deveta rupa na svirali. Za neke sveštenike moje crkve u Australiji, ja sam otpadnik i jeretik, jer sam se, eto, izborio za visoku poziciju u ovdašnjem Ministarstvu odbrane, a kao da sam jeretik i za mnoge u Beogradu, koji mi i ne odgovaraju na predloge vezane za modernizaciju i evropeizaciju sistema državne uprave.
*Autor je rukovodilac u Ministarstvu odbrane Australije
