Izvor: Vostok.rs, 04.Sep.2013, 18:26 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Ćirilica – azbuka razdora?
04.09.2013. -
Mi smo to već prolazili: prvo se pažnja javnosti fokusira na neki problem, zatim posebno inicijativni građani prelaze sa razmatranja na pogrome, i ako vlastima ne pođe za rukom da smire ove „aktiviste“, diže se talas nasilja koji može da se zaustavi samo uvođenjem vanrednog stanja. Takav eksplozivni „problem“ u hrvatskom gradu Vukovaru je korišćenje ćirilice. I već ne po prvi put strasti se opasno usijavaju.
Grad je napet već dva dana. Povod >> Pročitaj celu vest na sajtu Vostok.rs << za konflikt, ćirilične tablice bile su postavljene u ponedeljak ujutru na zgradama policije, poreske službe i gradske administracije. To je bilo učinjeno u skladu sa zakonom o nacionalnim manjinama. Ipak oko sto Hrvata, nezadovoljnih susedstvom natpisa na hrvatskom jeziku sa srpskom ćirilicom zbrisalo je policijske kordone i čekićima razbilo tablice na tri državne ustanove. Protestnu akciju organizovalo je udruženje veterana bojevih dejstava, policija je uhapsila nekoliko ljudi.
Priča oko tablica je nastavljena u drugom hrvatskom gradu Dubrovniku. Tamo su nacionalisti, nezadovoljni korišćenjem ćirilice, izvršili akt vandalizma: ispisali su uvredljivim natpisima pravoslavnu crkvu iz 19. veka. Nepoznati zlonamernici su unakazili zidove crkve Svetih Blagovesti koja je podignuta u 19. veku, natpisima Srbe na vrbe, Ne ćirilici u Vukovaru, kao i drugim antisrpskim parolama. Slični provokacioni natpisi su se pojaviliu toku noći i u drugim kvartovima grada.
Da, mi shvatamo da su odnosi Srba i Hrvata u Vukovaru daleki od idiličnih. Da, gubitke tromesečnog krvavog sukoba 1991. godine nemoguće je zaboraviti za par decenija: previše je ljudi izgubilo svoje bližnje... Ali oskvrniti hram Božji nije hrišćanski! Između ostalog, da pitamo za mišljenje sveštenika koji nema direktan odnos prema konfliktnoj situaciji. Dajemo reč jeromonahu Sretenskog manastira, glavnom uredniku srpske stranice sajta Pravoslavie.ru ocu Ignatiju Šestakovu.
- Srpska crkva je uvek bila za hrvatske ekstremiste otelotvorenje srpske kulture. U Dubrovniku, pa ne samo u njemu, takve provokacije se dešavaju redovno. Grafiti, razbijena stakla, polomljena vrata, oskrvrnjeni grobovi – to je svakodnevica Srpske pravoslavne crkve u nekim regionima Hrvatske.
Ne želim da kažem da je stav države nacionalistički, ali posle raspada Jugoslavije u hrvatskom društvu postoje tokovi koji kultivišu negativni odnos prema istočno-pravoslavnoj civilizaciji, srpskoj kulturi i njenom očiglednom izrazu – ćirilici. Za to ima mnogo uzroka: to je pre svega uzajamno prolivena krv za vreme rata. Ali ne treba zaboraviti i na to da u savremenom svetu postoji tendencija istiskivanja pravoslavlja.
Između ostalog zvanična vlast u Hrvatskoj teži da prevlada takvu situaciju. Stalno se dešavaju sastanci pravoslavnih episkopa i predstavnika vlasti, hrvatskih poslenika kulture, umetnosti. Dijalog nesumnjivo postoji. Podržava se on iz dva razloga: kao prvo Hrvatska je član EU i treba da poštuje prava nacionalnih manjina i kao drugo u Hrvatskoj je mnogo ljudi koji se iskreno i sasvim normalno odnose prema srpskoj kulturi i priznaju njenu ulogu.
Da podsetimo da pravo korišćenja ćiriličnog pisma u pojedinim regionima Hrvatske daje zakon o zaštiti prava nacionalnih manjina. To znači da u svakom okrugu zemlje gde nacionalna manjina iznosi više od trećine stanovništva, mogu da budu postavljeni zvanični informacioni znaci na jeziku ove manjine. Ukupno u Hrvatskoj ima oko 20 opština i gradova gde predstavnici srpske nacionalne manjine čine više od trećine stanovništva.
Vera Žerdeva, Vladimir Putjatin,
Izvor: Glas Rusije
