Izvor: Politika, 22.Nov.2006, 13:00 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Albanizacija srpske baštine
Protosinđel Sava Janjić: Grubi pokušaj falsifikovanja istorije i negiranje identiteta srpskog naroda "Nova internet-prezentacija Ministarstva kulture Kosova je još jedan grubi pokušaj politizacije kulturne baštine u cilju falsifikovanja istorije i negiranja duhovnog, kulturnog i nacionalnog identiteta srpskog naroda koji na Kosovu i Metohiji ne živi kao neka beznačajna manjina, na šta je sveden politikom etničkog čišćenja. Srpski narod je tu kao autohtoni čiji je doprinos na >> Pročitaj celu vest na sajtu Politika << svetskom kulturnom planu verifikovan u brojnim naučnim radovima najpoznatijih istoričara umetnosti", kaže protosinđel Sava Janjić iz manastira Visoki Dečani povodom pisanja "Politike" o spornoj turističkoj prezentaciji privremene kosovske vlade.
Podsećajući da ovo nije prvi put da vlada u Prištini prećutkuje da su Srbi izgradili kulturne i verske spomenike, otac Sava, u komentaru za KiM-info, kaže:
– Jedan od najgrubljih slučajeva kvaziistorijske propagande Ministarstva kulture Kosova dogodio se 13. maja 2005. godine u Parizu, kada je ministar kulture Kosova Astrit Haracija sa svojim saradnicima pokušao prisutnima u zgradi Uneska da podeli pamflete pod nazivom "Spomenici Kosova – Monuments of Kosova". U toj publikaciji ni jednom jedinom rečju nije pomenut srpski doprinos kulturnom nasleđu na Kosovu i Metohiji. Deljenje ove publikacije, koje je izazvalo skandal među prisutnima, a posebno među domaćinima (Unesko), hitno je prekinuto po zahtevu tadašnjeg šefa Unmika Serena Jesen-Petersena, a na izričit zahtev ministra inostranih poslova Vuka Draškovića i oca Irineja Dobrijevića, predstavnika Srpske pravoslavne crkve na ovom skupu."
Otac Sava Janjić objašnjava da na Kosovu i Metohiji postoje srpsko, otomansko, albansko i drugo kulturno nasleđe (koje je, naravno, različitih umetničkih dometa i vrednosti), ali Kosovo nikada u istoriji nije bilo poseban, ni politički, niti kulturni, pojam, pa se kosovizacija nacionalne baštine na ovim prostorima ne može drugačije protumačiti već kao pokušaj albanizacije kulturnog nasleđa.
U prezentaciji Ministarstva kulture Kosova ne pominju se manastir Gračanica ili Bogorodica Ljeviška, Sveti spas prizrenski, dok su Dečani i Patrijaršija samo uzgred pomenuti, naravno, bez srpskopravoslavne oznake. Od gračaničke crkve, kojoj se divi ceo civilizovani svet, za Ministarstvo kulture Kosova važnija je, recimo, spomen-kula Adema Jašarija ili zgrada u kojoj je održano zasedanje Prizrenske lige. Činjenica da su jedini spomenici na Kosovu koji su priznati kao deo Svetske kulturne baštine Uneska srpske pravoslavne svetinje upadljivo je prećutana na račun bizarnih detalja o kulturnom nasleđu neuporedivo manjeg značaja i vrednosti.
Pomenuta prezentacija takođe nijednom rečju ne pominje sistematsko uništavanje srpske kulturne baštine u toku međunarodnog protektorata, pa se iz niza idiličnih sličica teško može steći utisak da su pre samo dve godine srednjovekovne freske uništavane zapaljenim katranom i da je samo u toku dva dana zapaljeno 30 od ukupno 150 uništenih srpskih crkava.
M. S. P.
[objavljeno: 22.11.2006.]
