Izvor: S media, 01.Jul.2010, 22:39 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Otvorena izložbe Petra Palavičinija
U holu RTS -a večeras je otvorena jedinstvena retrospketivna izložba skulptura Petra Palavičinija (1887-1958) nastalih od 1919. do 1957. godine, koje su deo kolekcije njegovih naslednika.
Izložbu koja obuhvata 26 skulptura (biste, aktovi, figure) u kamenu, mermeru i drvetu, kao i četiri slike drugih autora koje čine dokumentarističko-umetničku dopunu ove postavke jer su to portreti Palavičinija i slike njegovog ateljea otvorio je jedan od autora izložbe Dušan Milovanović.
>> Pročitaj celu vest na sajtu S media << />
On je podsetio na značaj dela Palavičinija navodeći da je to samo deo njegove ostavštine. Otvaranju je prisustvovao i ministar kulture Nebojša Bradić.
Milovanović je rekao i da će izložbu zainteresovani moći da razgledaju do 30. septembra.
Direktor RTS-a Televizije Beograd Nikola Mirkov je kazao da je ova velika svetkovina umetnosti, jer RTS otvara vrata vajarima, ukletim srećnicima, čije ideje često ne budu realizovne.
On je izrazio nadu da će dela Palavičinija dostići visine koje zaslužuje, ukazujući da je bio sjajan umetnik i veliki čovek.
Tom izložbom RTS proširuje izložbenu delatnost i na polje skulpture za koje je obezbedjen prostor u holu zgrade u Takovskoj 10.
Savet RTS za likovno stvaralaštvo, na čijem je čelu Mirkov, planirao je da dva do tri puta godišnje priredi u tom novom prostoru skulptorske izložbe, a izbor je pao na Palavičinija da bude prvi.
Autori izložbe i obimnog kataloga istoričari umetnosti Ljiljana Porčić i Milovanović odabrali su da iznesu pred javnost skulpture i slike nastale od 1919. do 1957, a koje, sa velikim pijetetom, čuva Palavičinijeva unuka Nora.
Veoma plodan umetnik, svoj raskošni talenat neštedimice je trošio od najranije mladosti dok je na rodnoj Korčuli učio kamenorezački zanat i uz put crtao likove suseda i prijatelja. Zatim je neumorno klesao u drvetu, kamenu, oblikovao u glini, lio u bronzi figure, aktove, biste, reljefe u vajarskom ateljeu Jozefa Vaclava Miselbeka profesora praške Likovne akademije. Palavičini je svojim potomcima ostavio ponajbolje iz svakog perioda svoga opusa.
Autori izložbi nisu morali da se obraćaju muzejima da bi ilustrovali one kvalitete po kojima je Palavičini stekao slavu još za života kao jedan od najznačajnijih umetnika u medjuratnom periodu na tlu Kraljevine Jugoslavije, koji je kao vatreni pristalica nove zajednice odabrao Beograd za svoje stalno boravište od 1921. godine.
Noseći u genetskom kodu gracioznost gotskih skulptura, svedenost kamenih glava Jurja Dalmatinca sa šibenske katedrale, upoznat sa savršeenim oblinama ženskih aktova svog savrmenika u parizu Majola, Palavičini je Beogradu doneo duh Mediterana koji je fini spoj čulnosti i smernosti.
Na figurinama "Zrelost","Gotska statua", "Mlada Eva"," Devojka sa zdelom" , "Dijana" ispoljava se umetnikov osoben lirski ton koji ga je izdvajao medju kolegama vajarima. Medju eksponatima je i proslavljena bista "Don Kihota" radjena u bračkom mermeru iz 1922. godine koja se uz portret književnika i bliskog prijatelja Rastka Petrovića smatra za Palavičinjevo najznačajnije delo deostojno da stane uz rame najvećih umetnika kubizma.
Najviše eksponata na izložbi nastalo je tokom najsrećnijih i najplodnijih godina Palavičinjijevog života od dolaska u Beograd, gde je na Kopitarevoj gradini 1928. godine sagradio porodičnu kuću sa ateljeom, koja je postala stecište intelektualnog Beograda i dok je bio uspešan profesor na Umetničkoj školi i jedan od osnivača grupe "Oblik" pa do rata kada se povukao u Dubrovnik.
Na izložbi mogu da se vide i četiri slike medju kojima su dva Palavičinijeva portreta.
