Izvor: Politika, 02.Maj.2008, 17:37 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Srpska prestonica – u ciframa
Broj kafana u „društvenom vlasništvu” sa 224 devedesetih prošlog veka danas pao na svega 30
Zna li prosečno upućeni Beograđanin koliko naša prestonica ima ulica, kafana, novih pijaca, gde se nalazi najstarija kuća ili gimnazija, koliko nas stranaca posećuje, gde živi najviše mladih i starih sugrađana"
Radoznalost najčešće traje vrlo kratko i izgubi se u svakodnevici, saobraćajnoj gužvi ili dvanaestočasovnim poslovnim obavezama.
Sa 10 >> Pročitaj celu vest na sajtu Politika << centralnih i sedam prigradskih opština, za Beograd bi se moglo reći da je, u poređenju sa drugim srpskim gradovima, država u državi. Novi Beograd kao najmnogoljudnija opština ima stanovnika gotovo kao Novi Sad, dok se Palilula po prostranstvu može porediti sa Požarevcem .... Najviše gradilišta niče na Novom Beogradu, Voždovcu i Zvezdari. „Srpski Menhetn”, nekadašnja najveća spavaonica, ima i najviše zelenih površina – 347 hektara, a ovde su, kao i na Vračaru, najskuplji kvadrati stambenog i poslovnog prostora. Prema popisu stanovništva 2002. godine (podaci Republičkog zavoda za statistiku) u Novom Beogradu živi najviše mališana do sedme godine, kao i onih koji su ušli u sedmu deceniju života. U Starom gradu nalazi se najstarija kuća, u Zemunu gimnazija"a broj ulica u gradu približio se broju od 8.000.
Nedostatak slobodnog vremena, otuđenost, saobraćajni kolapsi i odumiranje sitnica koje život znače –najizražajnije sukarakteristike savremenog doba u metropolama, pa se mnogi, recimo, s nostalgijom prisećaju starih dobrih kafana, bioskopskih predstava, čuvenih ćoškića za noćne rasprave i sedeljke... A kafane? Devedesetih godina prošlog veka mesta za dobru kapljicu i čašicu razgovora, samo u društvenoj svojini bilo je 224, a do 2006. ostalo ih je svega 30! Tako bar piše u publikaciji „Beograd u brojkama” u izdanjuGradskog zavoda za informatiku i statistiku. Umesto kafana, na zadovoljstvo mladih i tugu starijih, niklo je između 800 i 1.000 kafića. Crveni i plavi karirani stolnjaci, „zlatne” i „srebrne” limene pepeljare i zvuci starogradske muzike izgubili su, tako izgleda, trku sa vremenom. Posete stranih turista takođe su cvetaletih godina. Tada je u naš grad pohrlilo 426.109 svetskih putnika, da bi posete stranaca sve do 2001. bile prepolovljene. Ruku na srce, u poslednjih nekoliko godina strani jezici, turistički vodiči, bakice i dekice sa širokim osmehom i fotoaparatima oko pojasa, sve su češća pojava na ulicama glavnog grada.
Opet, svaka opština je priča za sebe, sa svojim nedostacima, problemima, prednostima...Tako, ako je verovati podacima ove iste publikacije, Beograd je od 2001. do 2006. dobio 18 novih pijaca. Na 48 različitih mesta prodavci svoje stalne mušterije svakodnevno dočekuju sa svežim namirnicama. Veliki tržni centri postali su i naša realnost, a za kupoholičare – raj na zemlji. Od 30 „sveimajućih” dućana Beograđanima nije lako da izaberu pravi.
Bez obzira na to što kanalizacije nema na 40 odsto teritorije, od 2001. do 2006. godine podaci kažu da je vodovodna mreža produžena za 463 kilometra. Godišnje se povećava i dužina električne mreže i javne rasvete za po 30 do 40 kilometara. Za pet godina broj priključaka na gas je povećan za 10.059, a ugašeno je 25 individualnih kotlarnica...
D. Mučibabić
[objavljeno: 26/04/2008]
