Izvor: Blic, 12.Mar.2009, 12:37 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Pola grada nema kanalizaciju
Mnoga naselja u prestonici još su bez kanalizacije, a njihovi stanovnici privremeno su se snašli izgradnjom septičkih jama. Međutim, posle većih padavina ovo rešenje postaje novi problem, jer se fekalne vode izlivaju na ulice. Planovi razvoja beogradske kanalizacije postoje, ali kad će ona stići do svakog dvorišta u Surčinu, Malom Mokrom Lugu, Batajnici, Krnjači, Kumodražu... zavisi od toga gda li će Grad imati novca za ove projekte.
Kanalizacioni sistem >> Pročitaj celu vest na sajtu Blic << u Beogradu do danas nije završen. Skoro cela naselja su bez kanalizacione mreže, a upotrebljene vode se ispuštaju u Savu i Dunav, kao i pre 104 godine. Jedino se za centralni deo grada, može reći da je "pokriven” kanalizacijom, dok u svim ostalim naseljima, kanalizacije ima samo u određenim delovima.
- Normalno je što svako ko živi u Beogradu očekuje da ima vodu i kanalizaciju. Realnost je, međutim, drugačija. Istina je da je razvoj kanalizacije, zaostao za razvojem grada ali i razvojem vodovodnog sistema. Oko 20 odsto Beograđana, koji imaju vodu nemaju kanalizaciju - priča Zoran Radivojević, direktor Sektora za razvoja i projektovanja "Beogradskog vodovoda i kanalizacije”, koji održava kanalizacioni sistem.
Beogradski kanalizacioni sistem
(uvećaj)
Najveći problem imaju stanovnici leve obale Dunava, o čemu poslednjih dana svedoči i borba žitelja Krnjače sa vodom, koja se izlila iz septičkih jama. Uzrok njihovih muka je masovna „divlja" gradnja tokom proteklih godina, koja nije praćena razvojem kanalizacione mreže, ali i visok nivo podzemnih voda.
- Rešenje za ovaj deo grada, kao i za ostale je u izgradnji primarnih objekata kanalizacije. Do sada su izgrađeni kolektori u Pančevačkom i Zrenjaninskom putu, a potrebno je izgraditi još dve kanalizacione crpne stanice, dva kolektora i fabriku za preradu otpadnih voda u Krnjači. Do tada grad pokušava da postojeći sistem iskoristi u punom kapacitetu, pa je tako, za oko 20 odsto naselja Borča Direkcija izgradila sekundarnu mrežu, u Malom Zbegu gradi kanalizaciju za oko 30 odsto ovog naselja, dok je plan naselja Krnjača u izradi - objašnjavaju u Direkciji za građevinsko zemljište i izgradnju.
Izgradnja gradske kanalizacije značajno je napredovala između dva svetska rata. Međutim, nagli razvoj grada nakon Drugog svetskog rata nije pratio razvoj infrastrukture, pa danas Beograd nema ni jednu fabriku za preradu otpadnih voda, a potrebno je pet.
- S obzirom da nije moguće protezanje jednog sistema na celoj teritoriji Generalnog urbanističkog plana, potrebno je razviti pet nezavisnih kanalizacionih sistema: Centralni, Batajnički, Ostružnički, Bolečki i Banatski sistem. Za svaki svaki od ovih slivova potrebna je po jedna fabrika za preradu otpadnih voda. Poslednjih godina ubrzan je rad na projektnoj dokumentaciji i urađeni su Idejni projekti sa studijama opravdanosti za tri fabrike: u Velikom Selu, Ostružnici i Krnjači - kažu u Direkciji.
U Ostružničkom i Bolečkom sistemu gradske kanalizacije uopšte nema, a Banatski i Batajnički sistem zaostaju za izgradnjom. Trenutno se radi projektna dokumentacija za primarne objekte svih pet kanalizacionih sistema i planovi pojedinačnih područija, kao što su Krnjača, Sremčica, Batajnica...U toku je izgradnja i Interceptora, koji će prikupljati sve otpadne vode Centralnog sistema. On se proteže od Ušća preko Dorćola i Karaburme do Velikog Sela na Dunavu, a njegova izgradnja košta oko 50 miliona evra.
- Kanalizacioni sistem, za razliku od vodovodnog zavisi od topografije terena i složeniji je. Izgradnja ovih objekata nije ni jednostavna, a ni jeftina. Kad su u pitanju tehnička rešenja Beograd ne zaostaje za velikim gradovima u Evropi, ali je pitanje mogućnosti da se pribave neophona sredstva – objašnjava Radivojević.
U Direkciji i "Beogradskom vodovodu”, slažu se da je za završetak kanalizacionog sistema u Beogradu potrebno dosta vremena i puno novca, ali i da se moraju pronaći načini da se objekti kanalizacije grade i dalje.
Prvi kanali izgrađeni 1905. godine
Prva inicijativa za izgradnju kanalizacije u Beogradu datira s kraja 19. veka kada je grad imao 50.000 stanovnika. Pripremni period za izgradnju je trajao čitavih 25 godina a najviše se sarađivalo sa stručnjacima iz Berlina, Beča, Budimpešte i Pariza. Prvi objekti kanalizacije izgrađeni su 1905. godine i to glavni ispusti u Dunav i Savu i kanali u Ulici Kraljevića Marka i Hercegovačkoj.
