Izvor: Blic, 31.Jul.2007, 12:00 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Istorija pisana 140 godina
U vreme Rimljana ovde je bio centar naselja Singidunum. Nekada je bila pretrpana turskim hanovima, a većim delom ulice prostiralo se groblje izginulih turskih vojnika. Ove godine se navršava 140 leta kako je iz pera prvog srpskog urbaniste Emilijana Josimovića, ucrtan plan današnje, zakonom zaštićene, glavne beogradske Ulice kneza Mihaila.
Glavna beogradska ulica nalazi se na grebenu koji razdvaja savsku i dunavsku padinu. Prosečena je i proširena u okviru rekonstrukcije „Stare >> Pročitaj celu vest na sajtu Blic << srpske varoši" u Šancu. Pre toga, dolaskom Turaka nekadašnji čuveni „Rimski drum" pretvoren je u krivudavi sokak duž koga su nikle česme, mirisne bašte, trošne kuće i džamije, a na širem prostoru današnje ulice nekada je bilo muslimansko groblje. Po planu Emilijana Josimovića jedan od prvih poslova bilo je uređenje Delijske ulice, današnji deo od Ulice kralja Petra do Vuka Karadžića. Na levoj strani ovog dela ulice nalazila se nekadašnja bašta kneza Aleksandra Karađorđevića, koja je konfiskovana i pretvorena u državno dobro po povratku na vlast kneza Miloša Obrenovića. Nakon prvog regulacionog plana u ulici su počele sa se grade kuće i nastanjuju najuticajnije porodice trgovačkog i političkog Beograda. Uprava grada je 1870. godine i zvanično krstila ulicu dajući joj ime Ulica kneza Mihaila, koja ni dan danas nije promenila ime.
Drvena kaldrma
Knez Mihailovom se najpre išlo preko nabijene zemlje koja se leti pretvarala u prašinu, a za kišnih dana u blato. Ulica je 1876. godine popločana drvenom, a potom 1886. i granitnom kockom kada je dobila epitet korzoa. Korzo se tada protezao od kafane „Albanija" do raskrsnice kod današnje palate Akademije. Pre Balkanskihg ratova „Knez" je bio centar gradske vreve, a ulica je postala svojevrsni trgovinski centar, jer je otvoren veliki broj trgovina koje su uglavnom držale poznate beogradske porodice. Osim ašikovanja bila je poprište i političkih rasprava i razmene mišljenja velikih mozgova i običnih ljudi toga doba. Srpska kraljevska akademija, sadašnja Akademija nauka, iz glave arhitekti D. Đorđevića i A. Stevanovića projektovana je 1912. godine, a izgrađena 1924. godine. Iste godine na levoj strani ulice izgrađen je restoran Ruski car, po idejnom projektu Petra Popovića.
Prvi oblakoder
U međuratnom periodu izgrađena je još Zadužbina Nikole Spasića na broju 19 i robna kuće „Ta-ta" što je naišlo na veliko nezadovoljstvo i sitnih trgovaca koji su se uplašili za svoje profesije. Kampanja protiv robne kuće „Ta-Ta" predstavlja poslednji obračun varoško-čaršijskog i nastupajućeg velegradskog mentaliteta. Međuratni period obeležila je i izgradnja čuvene Palate „Albanija". Ovo velelepno zdanje podignuto 1940. godine, po projektima arhitekata Mladena Prljevića i Đorđa Lazarevića. Dobila je ime po nekadašnjoj kafani „Albanija", koja se nalazila na istom mestu. Ova zgrada je prvi oblakoder Kraljevine Jugoslavije, i jedna je od retkih zgrada koje su ostale nesrušene tokom Drugog svetskog rata. Projekat tadašnje nove palate sadržao je najmodernija tehnološka rešenja toga doba, a nagovestio je i tendenciju razvoja užeg gradskog centra. Fasada palate „Albanija" uskoro bi trebalo da bude obnovljena i rekonstruisana. Objekat ima četiri podzemna, i 11 spratova iznad nivoa zemlje, sa ukupno oko 8.000 kvadratnih metara.
Pešačka zona duga 800 metara
Samo nekoliko kuća koje su u Knez Mihailovoj građene pre Josimovićevog plana postoje i danas. Najstarije među njima su nekadašnji hoteli „Grčka kraljica" (broj 51) i „Rusija" (broj 38). Temeljna rekonstrukcija ulice izvedena je 1988. godine po projektu arhitekte Branislava Jovina. Do rekonstrukcije čuvena beogradska štrafta imala je kolovoz i trotoare. Po završetku radova, 20. oktobra iste godine, ulica je i zvanično postala pešačka zona duga 800 metara. Danas je Ulica kneza Mihaila najevropskija ulica u Beogradu jer je većina naziva na engleskom jeziku.
Piramida kao orijentir
Piramidu ispred zgrade Srpske akademija nauka i umetnosti je 1995. postavio grad Beograd. Ona ima četiri strane, može se očitati geografska dužina i širina tačke na kojoj se nalazi piramida, nadmorska visina i ubrzanje zemljine teže u toj tački. Pre piramide na tom mestu je bila takođe piramida, u neposrednoj blizini, jedan vek ranije, na vrhu Kapetan Mišinog zdanja, gde su bile obeležene strane sveta za sve koji su se hteli orijentisati. Ta zgrada je tada bila najviša u Beogradu i sa nje su vatrogasci osmatrali Beograd.
Najznačajniji istorijski objekti
Bašta Karađorđevića (od Ulice kralja Petra do Vuka Karadžića) sredina 19. veka Inostrani proizvođači, „Cepter" banka i galerija „Singidunum"
Hotel „Srpska kruna"(Knez Mihailova 56) 1869. Biblioteka grada Beograda
Kuća Marka Stojanovića (Knez Mihailova 53-55) 1889. Galerija Akademije likovnih umetnosti
Kuća Veljka Savića (Knez Mihailova 46) 1869. godine Kafana „Kolarac" i galerija „Nedeljko Gvozdenović"
Krstina mehana (Knez Mihailova 48) 1869. Sedište SPO, modna kuća „Mona" i knjižara „Plato"
Kuća Hristine Kumanudi (Knez Mihailova 50) 1870. Kafe - picerija „Snežana" i Institut „Gete"
Restoran „Grčka kraljica" (Knez Mihailova 51) 1835. Kafić „Spikizi"
Hotel „Rusija" (Knez Mihailova 38) 1870. Butik „Studio It"
Zadužbina Nikole Spasića (Knez Mihailova 33) 1889. Putnička agencija „Nemesis" i firma „Jugoelektro"
Pasaž Nikole Spasića (Knez Mihailova 19) 1912. TC „Novi milenijum", butici i advokatske kancelarije
Zgrada Srpske akademije nauka i umetnosti (Knez Mihailova 35) 1923-24 I DANAS
