Izvor: Prva.rs, 15.Nov.2017, 19:21 (ažurirano 02.Apr.2020.)
COMPUTERWELT
Vuk Ćuk se već nekoliko godina bavi istraživanjem korelacije fizičkog i virtuelnog sveta i njenog uticaja na umetnost i svakodnevni život. Ćuk vidi sebe kao subjektivnog hroničara vremena u kome živi i stvara svoje vizuelne narative. Umetnik smatra da digitalni sadržaji, koji su postali neminovni deo svakodnevice svih nas, evidentno utiču na našu percepciju standardnog i “lepog”. Ćuk u svojoj umetnosti koristi medij slike kao inicijalni dvodimenzionalni narativ i razvija ga prvo u >> Pročitaj celu vest na sajtu Prva.rs << fizički, trodimenzionalni prostor, zatim u digitalni medij kroz animaciju, a potom u virtualnu realnost, koja predstavlja pandan fizičkoj. Ove dve simultane realnosti povezane su u umetnost Vuka Ćuka u čvrstu, simbiotičku strukturu, odnosno “estetski sistem”.
Kao predloške za svoje nove slike Pešić koristi kompjuterski generisane trodimenzionalne oblike, koji svojom glatkim, sjajnim površinama podsećaju na njegove dosadašnje skulpture. Konstanta je umetnikov abivalentan odnos prema obliku: predmeti (ili slike predmeta) koje on stvara istovremeno zavode, ali i onemogućavaju komunikaciju — oni su dopadljivi, ali i hermetični. Neizvesno je da li ovi oblici uopšte nešto predstavljaju, ili možda figuriraju kao simboli nekog tajnog (religijskog?) sistema simbola. Pešić tvrdi da, baveći se oblicima, on zapravo teži da pronikne u svet iza oblika; on oblike — bez obzira da li su realni ili “virtuelno relani” — vidi kao privid (pri-zor) koji mu služi da bi pričao o nečemu sasvim drugom. To nešto, ili neko, nema oblik, niti se može opisati na bilo koji način, pa se stoga najbolje opisuje onim što nije. U tom smislu, Pešićeva umetnost se predstavlja vrsta savremene vizualizacije apofatičke (negativne) teologije.
