USTAV PROTIV KASTE  

Građani Srbije treba da potvrde novi ustav rukovođeni sopstvenim interesima, u inat korumpiranoj političkoj eliti Srbije iz oba tabora

Uprkos svim manjkavostima procedure usvajanja teksta novog ustava, kao i nedostacima samog teksta ustava, na referendum treba izaći i glasati za potvrđivanje novog ustava.

Građani Srbije treba da potvrde novi ustav rukovođeni sopstvenim >> Pročitaj celu vest na sajtu Politika << interesima, u inat korumpiranoj političkoj eliti Srbije iz oba tabora.

Srpski političari, i na vlasti i u opoziciji, i u parlamentu i van parlamenta, formirali su novu, neofeudalnu kastu otuđenu od naroda, čiji pripadnici svoj uticaj i materijalno bogatstvo crpu iz samog pripadništva kasti. Ovog puta im se omaklo, neverovatnim spletom okolnosti, koje se neće u dogledno vreme opet skupiti, predložen je kao ustav jedan sasvim pristojan tekst, koji: 1) otvara mogućnost promene Miloševićevog sistema i 2) daje građaninu kao pojedincu moćno sredstvo, opšteprihvaćena pravila međunarodnog prava kojima je novim ustavom data snaga zakona, da se putem nezavisnog sudstva odupre nasrtajima izvršne vlasti na svoju slobodu i ljudsko dostojanstvo.

Dakle, građani Srbije ne treba da obraćaju pažnju na to šta im serviraju političari, jer je po ovom pitanju objektivni interes političara dijametralno suprotan interesima građana.

Naime, ako cilj definišemo kao unapred poznatu posledicu voljnog ponašanja, onda lako može da se vidi da je cilj jednog i drugog bloka neuspeh referenduma i ostajanje Miloševićevog ustava što duže na snazi.

To je i logično, jer Miloševićev sistem znači u društvu totalnu supremaciju politike, pre svega izvršne vlasti. Pripadnici oba bloka su pokazali da im takav Miloševićev sistem sasvim dobro konvenira. Svi pripadnici kaste su učestvovali u vlasti u različitim periodima pre i posle velike pobede narodne volje 5. oktobra 2000. godine. Pri tome, zajedničkim snagama, što kao vlast, što kao parlamentarna, što kao vanparlamentarna opozicija, propustili su da promene sistem – nije bilo denacionalizacije, nije bilo lustracije, nije bilo otvaranja tajnih policijskih dosijea, čišćenja tajnih partijskih i vojnih policija, nije bilo sistemske borbe protiv korupcije, bila je burazerska privatizacija, bilo je stotinu afera i aferica bez sudskog epiloga, klevetničkih kampanja, sumnjivih bogaćenja pripadnika političke elite, uspostavljanja raznih monopola, otvorene pljačke, poreskih utaja i korupcije, nerazjašnjenih ubistava, sakrivanja haških begunaca itd.

Umesto da složno ukažu građanima na pravi efekat usvajanja novog ustava – da se otvara realna mogućnost za promenu Miloševićevog sistema, da se daje bolja zaštita ljudskih prava i građanskih sloboda i veće garancije nezavisnosti sudstva, svi pripadnici proreferendumskog bloka vode kampanju kao predizbornu, i to na način koji deo građana odvraća od učešća na referendumu. Tako, Milorad Vučelić, kad uzvikuje da je novi ustav 90 odsto Miloševićevog, kao iskusan političar vrlo dobro zna da je efekat takve propagande odvraćanje od učešća na referendumu velikog broja liberalno-demokratski i proevropski orijentisanih građana. Takođe, kad Koštunica kaže da će novi ustav sačuvati Kosovo, zna da je efekat odvraćanje svih onih koji veruju da je to obična floskula bez ikakvog uporišta u realnosti. Dinkić ne može da ne zna da će njegova izjava o nevažnosti javne diskusije odvratiti od referenduma još jedan veliki broj građana kojima je učešće u javnoj raspravi o temelju države i te kako važno. S obzirom na realne interese kaste, možemo podozrevati da su pripadnici proreferendumskog tabora zato Kosovo stavili u preambulu ustava – sa nadom da referendum neće uspeti i da će onda odgovornost za verovatni izlazak Kosova iz sastava Srbije pasti na narod, a ne na njih same zbog njihove politike. Mnogo bolji efekat na položaj Srba i Srbije i kosovskih Albanaca i same pokrajine bio bi da su Tadić i Koštunica pre dve godine predložili da se Kosovo uredi kao svojevremeno Bosna i Hercegovina, kao nezavisna država sa dva entiteta. Najzad, kad se Nikolić hvali da je u novom ustavu zahvaljujući njemu srpski narod naveden kao prvenstveni vlasnik države, a ćirilica kao službeno pismo, vrlo dobro zna da time odvraća od referenduma brojne pristalice definisanja države kao čisto građanske i pristalice ravnopravne upotrebe latinice kao službenog pisma.

S druge strane, lideri antireferendumskog tabora, pak, građane pozivaju na bojkot, tobože uvređeni zbog načina njegovog donošenja i zbog loše sadržine ustava. U stvari, jedino što im je značajno jeste da pridobiju što veći broj razočaranih građana za svoju politiku u antireferendumskoj kampanji koju koriste kao predizbornu kampanju, s ciljem da od DS i DSS preotmu što veći broj glasova, prikazujući u negativnoj ocrnjujućoj kampanji lidere ovih stranaka kao pokvarene i nesposobne političare. Da zaista hoće da Srbija postane slobodno otvoreno društvo utemeljeno na principima liberalne demokratije, pripadnici antireferendumskog bloka ne bi pozivali građane na bojkot i time ostavili građane Srbije zarobljene još najmanje deset godina u zamci Miloševićevog sistema i ne bi lagali građane da je novi ustav gori od Miloševićevog, da uvodi supremaciju unutrašnjeg prava nad međunarodnim, da su ljudska prava lošije zaštićena, da nisu date garancije nezavisnosti sudstva itd.

Sada građani treba, kao 5. oktobra 2000, da uzmu inicijativu u svoje ruke, iskoriste splet okolnosti koji je doveo do toga da kasta pogreši i ponudi građanima novi ustav, i protivno volji političke kaste potvrde novi ustav, koji ipak otvara mogućnost da svaki građanin više utiče na svoju sudbinu nego što je to do sada bilo. A potom, u decembru na parlamentarnim izborima, da kazne one pripadnike kaste koji su ih najviše lagali, a svoj glas daju onima koji su ih manje lagali. To neće biti nimalo lak izbor.

Advokat

Aleksandar Lojpur

[objavljeno: ]

0 0

Dodajte komentar