Izvor: Radio 021, 27.Jun.2015, 19:38 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Želudac se nadima zbog manjka kiseline
Posle obilnog, začinjenog i masnog obroka mogu da se jave problemi sa pojačanim lučenjem kiseline, što je normalna reakcija organizma na pretrpavanje želuca.
Iako želudačnu kiselinu mnogi doživljavaju kao tegobu, ona je neophodna za varenje hrane uopšte, a nezamenljiva je u preradi proteina. Proizvode je ćelije kojima je obložen želudac.
Međutim, sa godinama postepeno se smanjuje proizvodnja hlorovodnične kiseline. Zbog toga gotovo oko 75 odsto ljudi starijih >> Pročitaj celu vest na sajtu Radio 021 << od 50 godina ima problema sa varenjem hrane koja sadrži proteine. Zbog toga, mahom, izbacuju meso sa menija.
Smanjeno lučenje želudačne kiseline često se ispoljava kao osećaj punoće i težine u želucu posle jela, nadimanje i,pojavom simptoma koji su slični onima koji se javljaju kod povećanog lučenja kiseline. Upravo zbog toga, napominju stručnjaci, pacijenti ne treba sami da donose zaključke o prirodi svojih tegoba. Želudačna kiselina ima značajnu ulogu i u uništavanju hranom unesenih bakterija, pa kod njenog nedostatka može doći do poremećaja sastava bakterija u crevima, kada se povećava broj "loših", a smanjuje broj korisnih bakterija, i javljaju se, u prvom redu prolivi.
- Smanjeno lučenje je u praksi ređe od normalne, ili prekomerne proizvodnje kiseline - kaže profesor dr Nikola Milinić, načelnik Odeljenja gastroenterohepatologije KBC "Bežanijska kosa". - Može da se javi usled nekih oboljenja, na primer atrofičnog gastritisa, oboljenja u kome zbog zapaljenja sluznice želuca dolazi do njenog stanjenja, pa više nije u stanju da proizvodi kiselinu, ili zbog upotrebe nekih lekova. Posebno se misli na lekove koji sprečavaju lučenje kiseline, a koje pacijenti često samoinicijativno uzimaju misleći da imaju višak kiseline. Tu često dolazi do pogrešne procene pacijenata i može se, usled uzimanja pogrešnog leka ispoljiti ovaj poremećaj, zbog čega je važno uvek konsultovati svog lekara u domu zdravlja.
Dijagnoza smanjenog lučenja želudačne kiseline utvrđuje se otkrivanjem uzroka koji su do toga doveli, biopsijom sluzokože želuca, određivanjem iz krvi antitela na sopstvenu želudačnu sluznicu, određivanjem prisustva helikobakter pilori. Lečenje zavisi od uzroka koji je doveo do smanjenog lučenja kiseline, a odluku o načinu lečenja treba da donese gastroenterolog.
Atrofični gastritis nastaje usled poremećaja imunskog sistema u kom organizam stvara antitela koja napadaju ćelije sopstvenog želuca, usled čega se njegova sluzokoža istanjuje, ne može da luči dovoljno kiseline. To dovodi do nemogućnosti upijanja vitamina B12, gvožđa i nekih drugih sastojaka hrane, kao i nekih lekova, što problem čini još težim.
- Bakterija helikobakter pilori, takođe može dovesti do pojave atrofičnog gastritisa, što može dalje voditi u pojavu metaplazije (sluzokoža želuca poprima izgled sluzokože tankog creva), potom displazije (promena karaktera ćelija, javljaju se nezrele ćelije i njen težak oblik se smatra prekanceroznim stanjem), da bi, u kasnijoj fazi moglo doći i do pojave raka želuca - napominje dr Milinić.
- Važno je napomenuti da helikobakter pilori može izazvati pojačano, ali i smanjeno lučenje želudačne kiseline, pa uništavanje ove bakterije može imati različite rezultate kod različitih pacijenata. Kod nekih nastupi smanjenje, a kod drugih povećanje lučenja kiseline.
