Izvor: Studio B, 26.Jan.2012, 16:46 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Škole obeležavaju slavu Sveti Sava
Škole u Srbiji obeležavaju svoju slavu, Svetog Savu. Za oko 900.000 đaka danas je radni, ali nenastavni dan.
U školama se danas održavaju svečane svetosavske akademije, ali nema nastave.
Ministarstvo proveste i nauke će na svečanosti u zgradi Vlade Srbije uručiti Svetosavske nagrade.
Te nagrade se svake godine dodeljuju najboljim učenicima, ustanovama i pojedincima zaslužnim za unapređenje prosvete u Srbiji.
Centralna svetosavska akademija >> Pročitaj celu vest na sajtu Studio B << u Sava centru, u Beogradu, počinje u 20 časova.
Obeležavanje Savindana kao školske slave počelo je prvih decenija 19. veka. Prema nekim podacima, u Zemunu je 1812. godine osnovan školski fond koji je propisao da se Sveti Sava ima obeležavati kao zaštitnik srpskih škola.
Do opšteg prihvatanja Svetog Save kao školskog zaštitnika išlo se, međutim, postepeno. Matica srpska od osnivanja 1826. godine obeležavala ga je kao zaštitnika, ali i kao imendan dobrotvora Matice Save Tekelije.
Sveti Sava ustanovljen je za školsku slavu odlukom Sovjeta Knjaževstva Srbskog 2. janaura 1840. godine, na predlog Atanasija Nikolića, rektora Liceja u Kragujevcu.
U odluci Popečiteljskog presvještenija predstavnici državne i crkvene vlasti propisali su da se Sveti Sava proglašava za patrona svih naših škola i da se od tada mora svečano proslavljati.
Sveti Sava se obeležavao kao školska slava sve do 1945. godine, kada je ukinuta odlukom komunističke vlasti, a potom početkom 90-ih godina prošlog veka obnovljena.
Sveti Sava se smatra začetnikom srpske srednjovekovne književnosti, stoga je zaštitnik prosvetnih ustanova.
Njegovo svetovno ime bilo je Rastko, rodio se 1169. godine, bio je najmlađi sin srpskog župana Stefana Nemanje (Sveti Simeon).
Sveti Sava i njegov otac sveti Simeon su iz manastira Hilandar na Svetoj Gori, koji su osnovali krajem 12. veku, upravljali srpskom državom.
Tu je osnovana i bolnica, što se smatra i kao početak srpske naučno zasnovane medicine.
Sveti Sava je preminuo u tadašnjoj bugarskoj prestonici Trnovu 25. januara 1236. godine, na povratku iz hodočašća u Jerusalim, posle jedne diplomatske misije za Bugarsku arhiepiskopiju.
Prema zapisima iz tog vremena, glas o smrti Rastka Nemanjića stigao je u Srbiju 27. januara, pa se u SPC na taj dan služe liturgije.
Napisao je manastirske tipike - Karejski, Hilandarski i Studenički. Prevodio je sa grčkog i posrbio važne pravno-teološke tekstove "Zakonopravilo" (Krmčija od krma-upravljanje), što je prevod Justinijanove "Šeste novele". To važno pravno delo određuje odnose crkve i države putem takozvane simfonije.
On je prevodio Hipokrata i Galena i prikupljao srednjovekovne medicinske zapise, od kojih je nastao "Hilandarski medicinski kodeks". U Hilandaru je 1198. godine osnovao prvu bolnicu.
Izdvojio je najbitnije iz srpske tradicije, oplemenio je i povezao sa najvećim duhovnim i civilizacijskim dostignućima svog vremena.
On je veoma mlad, oko 1192. godine, otišao u Svetu Goru gde se zamonašio u ruskom manastiru Sveti Pantelejmon.
U Nikeji je 1219. od vizantijskog cara Teodora Laskarisa i vaseljenskog patrijarha Manojla i Haritopula izdejstvovao autokefalnost (samostalnost) srpske crkve i srpsku arhiepiskopiju, za čije je središte odredio manastir Žiču.
Bio je neobično vešt i u državno-diplomatskim poslovima, 1208. godine u manastiru Studenica nad očevim telom, koje je preneo sa Svete Gore, izmirio je svoju zavađenu braću Vukana i Stefana Nemanjiće.
Njegove mošti su iz Trnova prenete i sahranjene u manastiru Mileševa 6. maja 1237. godine. Mošti je spalio Sinan Paša 1595. godine na Vračaru. Na tom mestu sada je spomen hram posvećen Svetom Savi.
