Izvor: Kurir, 29.Sep.2014, 18:28   (ažurirano 02.Apr.2020.)

OSVETA MARŠALA: Tito posle 1945. istrebio 50.000 Nemaca!

Još u oktobru 1944. godine Josip Broz je rekao da, nakon “isterivanja Nemaca”, u Vojvodinu treba naseljavati Srbe, Crnogorce, Ličane, “siromašne i poštene porodice”...

Istoričarka Marica Karakaš Obradov donosi uzbudljiv rad o tegobama ratnih “migracija” naroda na području Hrvatske i Jugoslavije.

Najčešća su sporenja da li su pojedine migracije bile prisilne ili nisu. Postoje i neslaganja o tipologiji pojedinih migracija. Primera radi da li >> Pročitaj celu vest na sajtu Kurir << je nešto iseljavanje, proterivanje, repatrijacija i sl. Gotovo sve migracije koje su se odvijale tokom rata pretežno su se nastavile i posle rata, samo što su se promenili akteri, odnosno nacionalne/etničke grupe.

Od 1941. pa do sredine pedesetih godina 20. veka gotovo sve migracije na hrvatskom, kao i jugoslavenskom području bile su u većoj (izbjeglištvo, iseljavanje, proterivanje, prisilni rad) ili manjoj meri prisilne (kolonizacija, neki slučajevi evakuacije/preseljavanja, neki primeri odlaska na rad u nemački Rajh. Politički sistemi u ratu u skladu sa svojim predstavama o “novim porecima”, slagali su i svoje “mozaike naroda”. A to je u ratnoj i posleratnoj hrvatskoj stvarnosti značilo odvijanje pravih drama s mnogim tragičnim scenama u kojima su ulogu imale sve nacionalne/etničke grupe. Svoju studiju radila sam, ne da bih nužno upoređivala snagu represivnosti ratnog i psoleratnog sistema, nego da bih ukazala na pravo svih učesnika na sećanje na prošlost, posebno što je ovde reč pretežno o civilnom stanovništvu",  kaže Marica Karakaš Obradov.

"Trebalo bi upozoriti da je još u oktobru 1944. godine Josip Broz Tito rekao da, nakon “isterivanja Nemaca”, u Vojvodinu treba naseljavati Srbe, Crnogorce, Ličane, “siromašne i poštene porodice”. Obrasci za prijavu za kolonizaciju sadržavali su različita pitanja socijalnog statusa, ali podatak o nacionalnosti nije navođen. Krajem osamdesetih godina 20. veka pokrenuto je pitanje nacionalne strukture kolonista iz BiH i Hrvatske u Vojvodini te je iznesena pretpostavka da su Vasa Čubrilović i Sreten Vukosavljević, kao članovi Agrarnog saveta, na sednici na kojoj se raspravljalo o “naseljeničkim kvotama” glasali protiv odluke ostalih članova jer su smatrali da bi odluka mogla dovesti do “osipanja” i “slabljenja” srpskog elementa u BiH i Hrvatskoj. S druge strane zabeležen je i slučaj da su predstavnici Hrvata iz Vojvodine zatražili od hrvatske vlade da predloži ministru za kolonizaciju Vukosavljeviću da se prošire područja za kolonizaciju Hrvata u Vojvodini. Vukosavljevićev odgovor bio je da se “jednako postupa” s borcima Srbima i Hrvatima, a hrvatski prigovor se pripisivao težnjama za stvaranjem “etničkoga majoriteta” i delovanju “poraženih društveno-političkih snaga”, odnosno HSS i želji da se delovi Bačke pripoje Hrvatskoj. Ali, tada je jugoslavenska vlast bila prilično okupirana time kako da se “reši” ponajprije nemačkog i mađarskog stanovništva i da preuzme njihove posede koji su činili značajni udeo u fondu za sprovođenje kolonizacije", kaže ova istoričarka.

Nastavak na Kurir...