Izvor: JUGpress.com, 18.Maj.2026, 12:01

Umesto pravde – novi pucnji u Slavka Ćuruviju

BEOGRAD

Beograd, 18. maj 2026 – Iako je na Uskrs 1999. godine, za vreme

bombardovanja, streljan od strane Službe zadužene za zaštitu bezbednosti

i do danas nerešeno ubistvo Slavka Ćuruvije jednako bolno traži odgovore

na niz pitanja. Sve do 2014. godine istraga je bila sprečavana upravo od

pripadnika te službe, koja je, pored novinara, ubila bivšeg predsednika

Srbije >> Pročitaj celu vest na sajtu JUGpress.com << Ivana Stambolića, premijera Zorana Đinđića, kao i mnoge druge.

U godini kada je podignuta optužnica protiv Ratka Romića, Milana

Radonjića, Miroslava Kuraka i Radomira Markovića, Srbija je bila na

rekordno visokoj poziciji na listi medijskih sloboda Reportera bez

granica. I pored konstantnih opstrukcija, optuženi su dva puta

prvostepeno osuđivani na ukupno 100 godina zatvora. Apelaciono veće je

oslobodilo optužene, iako je Vrhovni sud Srbije utvrdio da je presuda

doneta uz bitne povrede zakona.

Ova oslobađajuća presuda više liči na amnestiju ili aboliciju.

Nakon nje usledile su i tužbe Radonjića, Romića i Kuraka protiv

Fondacije Slavko Ćuruvija, kao i novi talas nekažnjenog nasilja prema

novinarkama i novinarima. Policija danas ne samo da ne štiti novinare

kao žrtve, već ih i sama napada. Neki od tih napada okarakterisani su i

kao pokušaji ubistva novinara.

Umesto pravde i kazne za ubistvo Slavka Ćuruvije, ponovo živimo vreme

najvećeg nasilja prema medijima i novinarima. Sve nalikuje periodu od

1998. do 2000. godine, kada je Ćuruvija ubijen, brojni mediji uništeni,

a novinari zatvarani – vreme u kojem je medijskom sferom vladao tadašnji

ministar informisanja Aleksandar Vučić, koji danas, sa mnogo više moći,

gotovo apsolutne, nastoji da u potpunosti uguši slobodne glasove – uz

još više nasilja i pogubnijih rezultata.

I ponovo su žrtve članovi porodice ubijenog Slavka Ćuruvije i fondacije

koja je očuvala ne samo sećanje na delo ovog novinara i njegovo ubistvo,

već i samu istragu, kroz istraživačko novinarstvo i podršku radu

Komisije za istraživanje ubistava novinara. Porodica Slavka Ćuruvije od

dana ubistva trpi permanentnu viktimizaciju i uvrede, posebno otkako su

ćerka i sin osnovali fondaciju, pomažući razvoj profesionalnog

novinarstva i boreći se za slobodu novinara i medija.

Bizarno je da 27 godina posle ubistva, porodica Ćuruvija, kroz fondaciju

koja nosi njegovo ime, treba da plati više od milion dinara onima koji

su bili optuženi, prvostepeno osuđivani, a potom oslobođeni uz bitne

povrede odredaba krivičnog postupka u korist okrivljenih, kako je naveo

Vrhovni sud Srbije – i to na ime naknade nematerijalne štete zbog

navodne povrede časti i ugleda.

Sudija Ljiljana Ilić nije uvažila dokaze i argumente koje je predočila

Fondacija. Vodila je postupak uz vidno nepoznavanje okolnosti i bez

želje da se sa njima upozna. Umesto pokušaja da razume argumente

predstavnika Fondacije Slavko Ćuruvija, koju su osnovala deca žrtve, sud

je nepodeljenu pažnju posvetio tužiocima. To se jasno uočava i iz same

presude. Sudija je vodila postupak i donela odluku oslanjajući se na

presudu Apelacionog suda za koju je Vrhovni sud utvrdio da je doneta uz

brojne povrede zakona u korist optuženih i prvostepeno osuđenih, umesto

da se osloni na stavove Vrhovnog suda.

Presuda upotpunjuje utisak star 27 godina da je pitanje ubistva Slavka

Ćuruvije, koje je postalo simbol nekažnjivosti ubistava novinara u

međunarodnim okvirima, opasno otvarati.

Osuda Slavko Ćuruvija fondacije za posledicu ima ozbiljan udarac na

nasleđe Slavka Ćuruvije, oličeno u aktivnostima fondacije koju su

osnovala njegova deca.

Gušenje slobode izražavanja stava o oslobađajućoj presudi za koju je

Vrhovni sud ocenio da je doneta uz bitne povrede krivičnog postupka,

nastavlja se kroz više od 20 tužbi protiv advokata, javnih ličnosti i

univerzitetskih profesora koji su se javno oglašavali tokom i nakon

desetogodišnjeg suđenja.

Kroz ovaj slučaj jasno se vide razlozi sunovrata Srbije u domenu

ljudskih sloboda koje registruju Evropska komisija, Ujedinjene nacije,

Savet Evrope i brojne ugledne međunarodne organizacije. Slučaj

„Ćuruvija” primer je drastične nekažnjivosti ubistava novinara,

katastrofalnog rada institucija (posebno Apelacionog suda) čemu treba

dodati SLAPP tužbe čiji je cilj zastrašivanje, finansijsko iscrpljivanje

i odvraćanje novinara od bavljenja temama od javnog značaja. Ovome treba

dodati da su neki od učesnika koji su radili na istrazi ubistva Slavka

Ćuruvije bili izloženi pretnjama po bezbednost i život, koje nikada nisu

istražene.

Reporteri bez granica, koji su Srbiju 2014. godine, kada je počelo

suđenje optuženima za ubistvo Ćuruvije, rangirali na 54. mesto, tokom

godina Vučićeve vladavine beleže konstantan pad slobode medija i

novinarstva, tako da se Srbija ove godine nalazi na rekordno niskom 104.

mestu.

Evropska komisija je, kroz praćenje ispunjavanja obaveza Srbije u okviru

Poglavlja 23, sa velikom pažnjom pratila sve pojedinosti u vezi sa

rešavanjem slučajeva ubistava novinara. Putem Komisije za istraživanje

ubistava novinara dobijala je redovne i detaljne izveštaje koji su

svedočili o konstantnoj i sistematskoj opstrukciji državnog aparata na

ovom polju.

Despotija u kojoj predsednik amnestira nasilnike koji surovo prebijaju i

gaze ljude, unapred abolira ministre optužene za krivična dela i štiti

nosioce moći, očito je spremna da kažnjava sopstveni narod zarad

opstanka na vlasti i očuvanja enormnog bogatstva stečenog sistemskom

pljačkom.

Slobodno i profesionalno novinarstvo i danas je, kao i devedesetih

godina, od presudnog značaja kako bi javnost mogla da čuje i vidi

činjenice o zlodelima sa kojima se svakodnevno suočavamo. Zato je važno

da učinimo sve kako bismo sprečili nove žrtve i aktivno se suprotstavili

ratu koji vlast vodi protiv nezavisnog i profesionalnog novinarstva.

Vreme je da presuda protiv Fondacije Slavko Ćuruvije upali brojne

alarme.

Veran Matić,

predsednik Upravnog odbora Asocijacije nezavisnih elektronskih medija

(ANEM) i predsednik Komisije za istraživanje ubistava novinara

I ovo Vam može biti interesantno

Nastavak na JUGpress.com...