Izvor: N1 televizija, 14.Apr.2017, 17:52 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Bartra o napadu: Bol, panika, neizvesnost
Fudbaler Borusije iz Dortmunda Mark Bartra rekao je da oseća ponos zato što su oni koji su bacili eksplozivne naprave na autobus njegovog tima jedino uspeli njega da povrede.
Bartra je doživeo prelom zgloba ruke u bombaškom napadu koji se desio u Dortmundu, kada je zajedno sa saigračima krenuo iz hotela ka stadionu na utakmicu četvrtfinala Lige šampiona sa Monakom. Taj duel je odložen za naredni dan zbog napada, a ‚Kneževi‘ su slavili sa 3:2.
„Ovih dana, >> Pročitaj celu vest na sajtu N1 televizija << kada pogledam u svoj zglob, otekao i ranjen, znate li šta osećam? Ponos. Gledam je ponosno i razmišljam da se sve što su želeli da nam urade svelo na ovu povredu“, napisao je 26-godišnji Bartra na Instagramu.
Španski fudbaler je operisan posle napada, a svom timu će moći da se pridruži tek za četiri nedelje. Bartra je istakao da mu snagu daje porodica, koja ga redovno posećuje dok je u bolnici.
„Oni su mi sve, razlog zašto se mučim da prevaziđem sve prepreke, a ovo je najgori trenutak mog života, iskustvo koje ne bih poželeo nikome na svetu. Bol, panika, neizvesnost toga što ne znate šta se dešava ili koliko će da traje. To je bilo najdužih i najtežih 15 minuta mog života. Mislim da se šok smanjuje sve više, a u isto vreme je sve veća želja za životom, radom, smehom, suzama, osećanjima, ljubavlju, verovanju, igranju, treniranju i uživanju sa voljenima, saigračima, u mojim strastima, mirisu trave, kao što radim pre svake utakmice i to me motiviše. Jedino što mogu da tražim jeste da svi živimo u miru i iza sebe ostavimo ratove“, naglasio je fudbaler Borusije.
Hoy he vuelto a recibir en el hospital la visita que más feliz me hace. Ellas son mi todo, la razón por la que lucho para superar siempre los obstáculos y este ha sido el peor de mi vida, una experiencia que no desearía a nadie en este mundo. El dolor, el pánico y la incerteza de no saber lo que estaba pasando, ni cuánto tiempo duraría... fueron los 15 minutos más largos y duros de mi vida. A todo esto os quiero decir, que creo que el shock de estos días va disminuyendo cada vez más y a la vez se suman las ganas de vivir, de luchar, de trabajar, de reír, de llorar, de sentir, de querer, de creer, de jugar, de entrenar, de seguir disfrutando de mi gente, seres queridos, compañeros, de mi pasión, de defender, de oler el césped como hago antes de que empiece el partido y motivarme. De ver las gradas llenas de personas que aman nuestra profesión, gente buena que sólo quiere que le hagamos sentir emociones para olvidarse del mundo y sobre todo de este mundo en el que vivimos, cada vez más loco. Lo único que pido, LO ÚNICO, es que vivamos TODOS en paz y dejemos atrás las guerras. Estos días cuando me miro la muñeca, hinchada y malherida, sabéis qué siento? Orgullo. La miro orgulloso pensando en que todo el daño que querían hacernos el martes, se quedó en esto. Gracias a los doctores, enfermeras, fisioterapeutas y personas que me ayudan a recuperar y que la muñeca quede perfecta. A las miles y miles de personas, medios, organizaciones de todo tipo, el BVB y compañeros, que me habéis hecho llegar vuestro apoyo y cariño. Por pequeño que sea, me ha llenado increíblemente de fuerzas para seguir SIEMPRE adelante. Necesitaba escribir y desahogarme y así zanjar todo para ya solo pensar en ponerme al 100% lo más pronto posible! Un saludo muy grande! Marc
A post shared by Marc Bartra (@marcbartra) on Apr 14, 2017 at 3:38am PDT
