Izvor: Blic, 21.Jul.2010, 15:20 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Postavljena spomen ploča u čast glumcu Zoranu Radmiloviću
Spomen ploča u čast glumca Zorana Radmilovića postavljena je danas, povodom obeležavanja 25 godina od smrti tog glumca, na zgradi u kojoj je Radmilović živeo sa porodicom u Mileševskoj ulici 38 u Beogradu.
Spomen ploču, čije su postavljanje organizovali opština Vračar i pozoriste Atelje 212, otkrili su predsednik te opštine Branimir Kuzmanović i ćerka Zorana Radmilovića, Ana Radmilović.
Branimir Kuzmanović je rekao da mu je čast što ima priliku da >> Pročitaj celu vest na sajtu Blic << otkrije spomen ploču, koju je izradio vajar Zoran Masleša, posvećenu velikom glumcu Zoranu Radmiloviću.
Dobrodošao Zoki
Glumac Petar Kralj je rekao da se Zoran Radmilović vratio u kraj u kome je počeo svoju glumačku karijeru, u Beogradskom dramskom pozorištu, kao i da su dosta vremena zajedno proveli u kafanama uovom beogradskom kraju.
"Zoki dobro nam došao, na ponos tvojih starih komišija, ali i nekih novih", rekao je on.
"Znam kakvo je Zoranovo mišljenje bilo o političarima od pre 30 godina, i mogu samo da zamislim šta bi govorio o političarima danas, i zbog toga ću samo reći da je ovo jedan mali gest koji je Zoran Radmilović svakako zaslužio", rekao je on.
Glumac Milan Caci Mihajlović istakao je da je sa prostora na kome su se prijatelji, kolege i poštovaoci Zorana Radmilovića danas okupili, taj glumac često kretao na razne pozorišne scene u Beogradu i Srbiji.
Zoran Radmilović je rodjen 11. maja 1933. godine u Zaječaru. Upisao je Pravni fakultet u Beogradu, a studirao je i na Arhitektonskom i Filološkom fakultetu i uporedo se bavio glumom u KUD "Ivo Lola Ribar".
Nakon toga je upisao glumu na Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju i nakon što je apsolvirao započeo je karijeru u Beogradskom dramskom pozorištu.
Maestralne uloge
Uloge Zorana Radmilovića, posebno u predstavama "Radovan Treći" i "Kralj Ibi", ostale su upamćene, a snimak predstave "Radovan Treći" iz Ateljea 212 i danas je jedan od najgledanijih.
Ulogu u predstavi "Kralj Ibi" u Ateljeu 212 dobio je 1964. godine, nakon odustajanja glumca Ljube Tadića i ubrzo je uspeo da tu predstavu pretvori u trijumf improvizacije, a veliki uspeh je postigao i na gostovanjima u Parizu, Njujorku, Moskvi, Veneciji.
Ostvario je niz uspelih uloga u pozorištu na filmu i televiziji, a za ulogu u predstavi "Kralj Ibi" nagradjen je Oktobarskom nagradom grada Beograda.
Igrao je u filmovima "Čudna devojka" Jovana Živanovića, "Glineni golub" Tome Janjića, "Ram za sliku moje drage" Mirze Idrizovića, "Srećna porodica" Gordana Mihića, "Maratonci trče počasni krug" Slobodana Šijana i drugim.
