Izvor: B92, 31.Jan.2013, 14:01 (ažurirano 02.Apr.2020.)
NBS: "Sedam salama pokornijeh..."
Narodna biblioteka Srbije nedavno je objavila novo izdanje knjige „Sedam salama pokornijeh kralja Davida“ Stijepa Đurđevića koja je prvi put objavljena u XVII veku.
Među retkim knjigama Narodne biblioteke Srbije u Beogradu nalazi se jedan primerak Đurđevićevog prepeva sedam Davidovih psalama, odnosno Bogašinovićevo izdanje iz 1686. godine.
Ova knjiga bila je nepoznata već i starijim biografima i istoričarima književnosti od početka XIX veka jer ni jedan >> Pročitaj celu vest na sajtu B92 << od njih nije davao potpune podatke o knjizi, niti je navodio ni znao za Bogašinovićeva dela koja su u njoj objavljena.
Od sredine XVI veka počeli su u dubrovačkoj književnosti da se javljaju renesansni prepevi sedam pokajničkih psalama iz Davidovog psaltira. To je poznatih sedam psalama koji su izražavali duboku veru u božje milosrđe: 6, 31, 37, 50, 101, 129. i 142.
Broj sedam je imao simbolično značenje jer se, prema crkvenom zakonu, predviđalo sedam godina pokore za najveće grehove i istovremeno odnosio se na sedam najtežih smrtnih grehova.
„’Sedam salama pokornijeh kralja Davida’ istomačene iz jezika latinskoga i složene u pjesan u jezik slovinski po gospodinu Stijepu Mara di Đorđi vlastelinu dubrovačkomu. A ostalo što slijedi po Petru Toma Bogašinovića Dubrovčaninu, iz 1686. godine, i pored toga što je bila poznata u delimičnim prepisima, tek sada osvetljava neke od važnih stranica dubrovačke barokne književnosti“, navodi u predgovoru novog izdanja Zlata Bojović.
Sam čin izdavanja Đurđevićevog prepeva svedočio je o popularnosti i teme i vrednosti njegovih stihova, a to je i jedino delo ovoga cenjenog pesnika koje je štampano u veku kome je pripadao.
Proširenje, koje je sadržalo Bogašinovićeve sastave, posvetu u stihovima Slavi Kabogi, prepev jednog psalma, i to ne iz reda pokajničkih, litanija i molitve, obogatilo je poznavanje njegovog opusa i ukazalo na pobožni sloj njegovog književnog angažovanja. U celini, knjiga je svojom strukturom, odnosno objedinjavanjem dva autora i dela različite vrste, povezanih doduše pobožnom temom i osećanjem, bila pravi primer jednog baroknog izdanja.
