Izvor: Politika, 09.Jul.2012, 23:07 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Mnogo filmova, a mali kvalitet
Dok je članovima žirija „Foruma nezavisnih” posao bio lak, glavni žiri se mučio da među osrednjim filmovima nagradi najbolje
Karlove Vari – Što se srpskog filma tiče, ceremonija dodela nagrada na 47. Karlovim Varima, bila je veče za pamćenje. Svoj zasluženi „Kristalni globus” za pobednički film programa „Forum nezavisnih”, u rukama je držao Miroslav Momčilović i tako krunisao vrlo dobar i po broju filmova izdašan nastup srpske kinematografije na ovoj >> Pročitaj celu vest na sajtu Politika << uglednoj filmskoj manifestaciji.
I dok je članovima žirija „Foruma nezavisnih” posao čini se bio lak, jer je Momčilovićev film nadmoćno dominirao nad 11 drugih konkurenata u ovoj selekciji, članovi žirija glavnog takmičarskog programa, kojim je predsedavao Ričard Penja, a među članovima bio i hrvatski reditelj Rajko Grlić, bili su na pravim mukama. Među osrednjim, na trenutke čak dosadnim i ne mnogo originalnim filmovima koji su se ove godine našli u glavnoj konkurenciji, trebalo je odabrati najbolje. Tako se i dogodilo da pobedi simpatičan norveški film „Skoro pa čovek” Martina Lunda, kao mala psihološka studija o čoveku, koji je uveliko zašao u tridesete i pokušava da odraste i postane odgovoran suprug i otac. Osim „Kristalnog globusa” za najbolji film, Lundu je pripao i novčani iznos od 25.000 dolara. Da je kojim slučajem konkurencija bila jača, Lundov film, iako šarmantan i dopadljiv, ne bi bio previše zapažen.
Žiri nije pogrešio kada je svoj gran pri i 15.000 dolara dodelio italijanskom filmu „Pjaca Fontana: Roman o jednom krvoproliću” Marka Tulija Đordana, jer je reč o kompleksnoj dramskoj rekonstrukciji istinitog istorijskog događaja (teroristički akt u Milanu 1969. godine), složenom filmu koji je, iako klasičnog filmskog jezika, maestralno režiran. Nagrada za najbolju režiju kanadskom debitantu Rafaelu Uleu za film „Kamion”, više je podsticaj mladom autoru nego sasvim opravdana i zaslužena stvar, ali zato nagrade za najbolju žensku i mušku ulogu imaju svoje snažno utemeljenje u izvanrednim izvođenjima iranske glumice i poljskog i norveškog glumca. Svoj „Kristalni globus” za sjajno odigranu ulogu u filmu „Poslednji korak”, koji je režirao njen suprug, glumac i reditelj Ali Musafa, iranska glumica Lejla Hatami posvetila je glumici od koje je najviše naučila – njenoj majci, nekadašnjoj iranskoj filmskoj divi Zejni Hatami. Poljski glumac Erik Lubos, za duže je pamćenje u ulozi povratnika sa avganistanskog ratišta, koji pati od posttraumatskog sindroma, u filmu „Ubiti dabra” Jana Jakuba Kolskog. On svoju nagradu deli ravnopravno sa norveškim kolegom Henrik Rafaelsenom, junakom pobedničkog norveškog filma.
Glavni festivalski žiri dodelio je i specijalna priznanja za četiri češka glumca – Pavel Liška, Tomaš Matonoh, Jozef Polašek i Marek Danijel – za glumačke bravure koje su iznedrili u eksperimentalnoj rijaliti komediji „Poljski film” Mareka Najberta, kao i za mladog grčkog glumca Janisa Papadopulosa, za ulogu u filmu „Dečak koji jede hranu za ptice” Ektorasa Ligicosa, koji je zbog eksplicitne scene masturbacije i kao velika metafora za aktuelnu grčku dužničku krizu, ujedno bio najprovokativniji na festivalu.
Ovogodišnji pobednik, takođe, osrednjeg programa „Istočno od Zapada”, čijim je žirijem predsedavao Vladimir Blaževski, jeste ukrajinski film „Kuća sa kupolom” rediteljke Eve Nejman, dok je za najbolji dokumentarni film proglašen „Sofijska poslednja ambulantna kola” Ilijana Meteva. Nagrada publike, koja tradicionalno masovno glasa, pripala je belgijskom filmu „Asta la vista” Džefrija Enthovena, koji je bio i među miljenicima publike Sinema siti festivala u Novom Sadu.
Ovogodišnje izdanje Karlove Vari festivala, svojim prisustvom obeležile su dive Helen Miren i Suzan Sarandon („Kristalni globusi” za životno delo i za izuzetan doprinos svetskom filmu), američki nezavisni reditelj Tod Solonc, rekordan broj akreditacija (više od 14.000) i rekordan broj filmova koji su imali svoje internacionalne premijere. Šteta što kvantitet ne znači i kvalitet. Ove godine u Karlovim Varima bilo je malo kvalitetnih filmova.
---------------------------------------
Suzan Sarandon fan Karakaševića
Momčilović sa svojim „Kristalnim globusom”
Zahvaljujući se na dodeljenoj pobedničkoj nagradi za film „Smrt čoveka na Balkanu”, Miroslav Momčilović je gledalištu ispričao kako je inspiraciju za film pronašao u sportskom centru tokom igranja stonog tenisa, kada je jedan od igrača preminuo, a drugi, dok su čekali da stigne Hitna pomoć, nastavili sa igranjem, da bi svoj govor završio dilemom: „Ili je stoni tenis postao najpopularnija sportska disciplina ili je ovo znak da mi više nismo humani.”
Govor se veoma dopao Suzan Sarandon, koja je i sama pasionirani rekreativni igrač stonog tenisa i prema sopstvenom priznanju „veliki fan Aleksandra Karakaševića”, pa je prišla Momčiloviću da se sa njim upozna i pita ga da li bi i na ovu temu napisao scenario i snimio film. Tokom susreta Momčilović je Sarandonovoj uručio Karakaševićev „Zlatni reket”, koji je naš sportista namenio ovoj američkoj glumici.
Dubravka Lakić
objavljeno: 10.07.2012.
