Izvor: Danas, 20.Jun.2011, 18:20 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Jeste život biciklo (da ti ga ukradu)
Od trenutka kad četrdesetogodišnja Nadežda, od šloga iscrpljenog, osamdesetogodišnjeg Tatu, s kojim živi, smesti u bolnicu, pa do trenutka Tatine smrti - ne prolazi više od dva dana, što je vreme potrebno i da se poslednja faza ludila zastavnika Jokića, Nadeždinog ispisnika, Tatinog bolničkog druga, koji je četu vojnika naterao da pojede obrok u sosu od fekalija, završi njegovim samoubistvom u kasarni, te, istovremeno, da sedamdesetogodišnja Gospođa, prvakinja jedne od parapatriotskih opozicionih stranaka, poslanica u Narodnoj skupštini, odagna mogućnost za osumnjičenje njenog pedesetogodišnjeg sina, psihijatra Alekse, s kojim živi, (ili da mu naprosto kaže: „Upropasti me, dete“) jer je zastavnika Jokića već tri puta otpuštao iz bolnice kao zdravu, radno sposobnu personu.
