Izvor: S media, 23.Nov.2011, 17:22 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Beograđana sve manje, centar kao starački dom!
Iako podaci sa poslednjeg popisa pokazuju da se broj stanovnika u Beogradu povećao za 60.000, taj broj posledica je migracija, a ne povećanog prirodnog priraštaja. Naime, u glavnom gradu svake godine rodi se oko 18.000 beba, a umre oko 20.000 osoba. Računica je onda jasna: u potragu za boljim životom u „velegradu“ u poslednjoj deceniji dalo se 80.000 Srba iz različitih krajeva zemlje. Reč je o studentima, ljudima koji su pred ekonomskim nedaćama pobegli iz rodnog kraja, a manji >> Pročitaj celu vest na sajtu S media << deo odnosi se na izbeglice, koje su nakon više od decenije konačno dobile državljanstvo.
Srce Beograda – dom za penzionere
Gledajući statističke podatke, u Beogradu se najviše povećavao broj starijih od 60 godina. Raduje to što se u odnosu na 2002. rađa par hiljada beba više, ali je alarmantan podatak da se smanjuje broj onih koji imaju od 14 do 19 godina. To se pripisuje kriznim godinama od 1992. do 1997, kada je narod jedva sastavljao kraj sa krajem i nije ni razmišljao o proširenju porodice.
Najbolji gradovi za kupovinu, Beograd na dnu
Zašto Beograd odavno nema metro?
Iako svi tvrde da se sav novac sliva u Beograd, da se prestonica gradi nauštrb nerazvijenih opština i da u njemu postoji građevinski bum, podaci su ipak sumorni. Toliko da bi se moglo reći da Beograd polako umire! Centralne gradske opštine Vračar i Stari Grad izgubile su blizu 10.000 ljudi, pokazuje popis.
Kuzmanović: Rezultati popisa nisu tačni!
Ipak, ima i onih koji osporavaju te rezultate. Predsednik opštine Vračar Branimir Kuzmanović za S media portal tvrdi da na toj opštini živi podjednak broj ljudi kao 2002.
-Neko je želeo da prikaže da Srbija ima mnogo manje stanovnika – kaže Kuzmanović. - Na Vračaru je popisano 61.000 ljudi, a objavljeno da ima 55.000! To se dešava i na drugim opštinama. Evo kako je to i urađeno: na primer, ako je neko sa opštine Stari Grad, a živi na Vračaru, nije upisan. Potom ponovo nije upisan na opštini Stari Grad, jer se tamo vodi kao privremeno odsutan.
Ipak, Kuzmanović ističe da je u ovoj opštini mortalitet visok, i da je statistički gledano to najstarija opština u Srbiji.
-Prosek je 44 godine, mortalitet je visok, ali je velik broj ljudi došao na Vračar, pa se onda dolazi do istog broja kao na prethodnom popisu. Došlo je više ljudi, jer je izgrađeno puno novih zgrada i razvoj opštine je bio brz – navodi naš sagovornik.
Stanove niko ne kupuje
Dakle - tvrdnja „Srbija radi, Beograd se gradi“, mogla bi da se uzme kao tačna, jer je broj stanova veći. Ipak, problem je u tome što u njima nema ko da živi!
Ruše se stare kuće, niču zgrade, ali zjape prazne. Stanove kupuju oni koji imaju pare, ali njih - nema puno. Malo je i onih koji mogu da stambeno obezbede svoje potomstvo, kažu za S media portal u agenciji za nekretnine „Alka“.
-Niko neće da kupuje stanove. Najveći broj, skoro 90 odsto onih koji kupuju, plaćaju u kešu. Oni hoće da plasiraju novac, a ne da štede. Sa druge strane, svega 10 odsto kupuje stanove za svoju decu, potomke. Zanimljivo je da zbog pada cene kvadrata ljudi pre biraju centar. Slaba je tražnja i za stanovima koje nudi grad, jer niko nema para. Ni izdavanje nije aktuelno, jer vlada opšta besparica - kaže za naš portal Kaća Lazarević iz „Alke“.
Smanjuje se broj izbeglica
U Srbiji je 2001. registrovano 377.000 izbeglica, dok je 2011. smanjen na 77.000. Neki od njih su dobili državljanstvo, a neki su umrli, rekli su nam u Komesarijatu za izbeglice.
Iz MUP-a Srbije potvrđeno nam je da je od 2001. do 2011. rešeno je oko 160.000 zahteva izbeglih lica za prijem u državljanstvo Republike Srbije. Dakle, kada se na broj stanovnika doda i i više od 100.000 izbeglica koje su dobili državljanstvo, dolazi se do još alarmantnijeg podatka o tome koliko je Srbija zaista izgubila stanovnika.
Zbog urbanističkih planova i prenatrpanog prostora teško je očekivati da bi moglo da dođe do izgradnje većih stambenih blokova u centralnim gradskim opštinama. Vlasnici postojećih stanova u centru pokušavaju da ih izdaju, ali ne uspevaju. Studenti nemaju novca za iznajmljivanje stanova u centru grada, pa se odlučuju za obodne opštine. Zbog toga se „pune“ Zvezdara, Voždovac i Čukarica koje ne pate od manjka prostora.
Haos u građevinskom sektoru
Ipak, ono što posebno zabrinjava je i činjenica da u gradskoj upravi ne znaju koliko je zgrada izgrađeno u poslednjih 10 godina. Zoran Kostić, predsednik Komisije za stambena pitanja grada Beograda, za S media portal kaže da postoje podaci samo za one stanove čiju gradnju finansira grad.
-Nema preciznih podataka koliko je stanova izgrađeno u proteklih 10 godina – kaže Kostić za S media portal. - Ono što se zna da je grad izgradio više od 2.000 stanova. Još 1.000 je u izgradnji, ali ne zna se koliko su stanova još izgradili investitori, jer neki od njih sakrivaju podatke. Ne može se utvrditi ni na osnovu građevinskih dozvola, jer još nije ni počela gradnja pojedinih objekata. Sa druge strane, ne postoje ni precizni podaci u katastru jer se tek sada vrši uknjižba objekata koje su izgrađene, na primer 1956. godine.
Tako smo došli do činjenice da se u Beogradu ne zna ni koliko ima stanovnika, ni koliko ima stanova. Iako popis kaže da ih ima više nego 2002. godine, jasno je da to nije zbog većeg broja beba. Narod iz ostalih delova Srbije ide „trbuhom za kruhom“, a umesto imena i prezimena postaje brojka. Popis su brojke, bez dublje analize, bez pitanja kako i zašto. Zašto je neko „pobegao“ iz, na primer, Majdanpeka? Zašto misli da će u Beogradu naći spas? Odgovori se mogu naću na ulici, u anketama, ali ni one ne mogu da daju precizne podatke. Jer, jedino problem ne može postati statistička kategorija.
Dušan Mlađenović
