U Bajinoj Bašti ne znaju za Srebrenicu  

Izlišno je pominjati da u BB Glasu nije bilo nijednog teksta niti rečenice koja bi se osvrtala na bošnjačke žrtve, spaljena i do temelja uništena bošnjačka sela u dolini Drine, te na ulogu države Srbije u proizvodnji rata. Sve to uprkos činjenici da novinarima BB Glasa nije nepoznato da su se kontigenti oružja i dobrovoljaca kretali teritorijom opštine Bajina Bašta, odakle su stavljani >> Pročitaj celu vest na sajtu e-Novine << na raspolaganje bosanskim Srbima, pri čemu su se sa istog područja tokom 1992 i 1993. godine vršila intenzivna tenkovska, artiljerijska i minobacačka bombardovanja delova teritorije opštine Srebrenice pod kontrolom Armije BiH, te da su upućivani vojnici u pohode na ona područja istočne Bosne, koja tada nisu bila pod čizmom onih koji su ostarivali projekat "ujedinjenja srpskih zemalja"

Nedavno usvojena Deklaracija o zločinu u Srebrenici, prema tvrdnjama njenih tvoraca, trebalo bi da znači da se srbijansko društvo suočilo sa prošlošću i zločinima počinjenim u njegovo ime i da se obavezalo da se Ono Što Piše u Presudi Međunarodnog Suda Pravde, nikada neće ponoviti. Kako to suočavanje izgleda u praksi iz vizure jednog lokalnog srbijanskog štampanog medija, pokazaćemo na jednom "vrlo plastičnom primeru", što bi rekao Vuk Jeremić.

Na najavu donošenja Deklaracije o o zločinu u Srebrenici nije ostao imun ni BB Glas, posvetivši dosta prostora događajima u neposrednom susedstvu iz jula 1995. Međutim, način na koji se BB Glas bavi Srebrenicom, takav je da kada bi se o ovoj temi obaveštavao samo putem ovih novina, neobavešten čovek bi morao steći nepogrešiv utisak da se u Srebrenici jula 1995. godine nije desilo ništa posebno i da je ubistvo preko 8000 ljudi samo jedan mit sa ciljem da se satanizuje nebeski narod, čiji su se izdanci poput "Belih i Plavih orlova", "Vukova sa Vučjaka", Škorpiona", "Žutih osa" i njima sličnih božijih jaganjaca samo branili, što bi neko rekao, "naoružani jedino kamom, od nasrtaja žena, dece i vezanih".

Jubilarni 50. broj BB Glasa od februara ove godine donosi obiman prikaz izvesne štampane stvari pod naslovom "Zabranjena istina o Srebrenici" od nekog Pavića (inače saradnika NSPM), koji dokazuje da se Srebrenica jednostavno nije desila, i da je to utvrdio on lično, kao nepristrasan i objektivan naučni radnik, o čijoj nepristrasnosti govori informacija da je bio savetnik predsednika Šumske.

Autor daje čitav niz tzv. "dokaza" po kojima se genocid nije dogodio. Među njima je i izjava jednog oficira UN data 27. jula 1995, 15 dana nakon pada Srebrenice, koji je tada rekao: "Svi govore o zločinima, ali niko ne daje dokaze". "Ako je bilo egzekucija", tvrdio je tada oficir, "onda su ih Srbi vraški dobro sakrili". Dokazi za ovog oficira stići će par meseci kasnije, krajem 1995. i početkom 1996. godine, kada širom istočne Bosne budu otkrivene masovne grobnice u koje su pokopani streljani od 11. do 19. jula 1995; dok su otkrivanje sekundarnih grobnica i utvrđivanje činjenica vezanih za skrivanje i premeštanje tela ubijenih Bošnjaka, postala svedočanstva o "vraški dobro" sakrivenim srpskim zločinima. Naravno, o svemu tome nema ni reči ni kod Pavića ni kod bajinobaštanskih novinara.

Na kraju tog nazovi novinskog prikaza stoji i ovakva konstatacija: "Knjiga Аleksandra Pavića zadovoljava sve kriterijume јednog objektivnog istraživanja i predstavlja sigurnu osnovu i putokaz za dalji rad na ovoj temi". Posebno se ističe opreznost i suzdržanost autora prilikom izvođenja zaključaka.

O kakvoj se suzdržanosti radi, najbolje govori sam autor na kraju knjige: "Šta god bili pravi ciljevi propagatora zvanične verzije (pojam "zvanična verzija" je jedan od mnogih eufemizama za srebrenički genocid, a implicira da se radi o antisrpskoj zaveri zvaničnih krugova međunarodne zajednice) naša obaveza je da razvejemo maglu laži, radi našeg mira i orijentisanosti u sadašnjem i budućim vremenima". U prevodu, radi umirenja sopstvene savesti, najbolje je da zatvorimo oči pred istinom i tvrdimo da se ništa nije dogodilo.

U istom tom broju novina objavljen je i tzv. Apel 80 srpskih NVO, koje se protive usvajanju Deklaracije o Srebrenici, pri čemu nikome nije palo na pamet da se zapita - zašto naša skupština usvaja Deklaraciju o Srebrenici, kad se već tamo nije ništa dogodilo?!

Broj 49, od januara ove godine, promoviše sličan uradak, pod naslovom "Stradanje srpske Srebrenice" (iako je u njoj 1991. više od 80% žitelja bilo bošnjačke nacionalnosti) autora izvesnog Ljubiše Simića, koji je kako stoji u novinama, bio član tima odbrane Ljubiše Beare, načelnika bezbednosti GŠ VRS, koji je prema optužnici Haškog tribunala imao značajnu ulogu u pripremanju i izvršenju egzekucije zarobljenih Srebreničana.

Takođe, BB Glas ima redovnu rubriku posvećenu aktuelnim dešavanjima u susednoj opštini Srebrenica, gde se stvari posmatraju jedino iz perspektive srpsko-bošnjačkih animoziteta, u kojima zločesta opštinska vlast u kojoj dominiraju Bošnjaci, proganja i na pravdi boga diskriminiše srebreničke Srbe.

Broj 46 donosi izjavu Vasilija Kačavende, koji je ustvrdio da je nad "Srbima srebreničkog kraja počinjen stravičan genocid" i da se radi o "zemlji Nemanjićkoj" iako se srpska srednjevekovna država u doba Nemanjića nikada nije prostirala na prostore zapadno od Drine. U istom broju predsednik boračke organizacije Srba u Srebrenici smatra da su Haški tribunal i Sud BiH osnovani samo za Srbe, dok je prvak SNSD Srebrenice dr Radomir Pavlović uverenja da je selo Podravanje (bogu iza tregera) od "strateške važnosti za Republiku Srpsku".

Broj 48 donosi reportažu iz mesne zajednice Crvica, čiji je veliki kvalitet to što je "jedina etnički čista mesna zajednica (u njoj žive Srbi, prim.a.) na području Srebrenice", koja je naravno, predmet mržnje sveta, jer u njoj iako "nije bilo rata, ipak je zaobišla međunarodna pomoć za obnovu i rekonstrukciju". Pri čemu niko ne povezuje dve notorne činjenice, od kojih je jedna da u Crvici "nije bilo rata", a druga - da se pomoć za rekonstrukciju daje ratom razorenim područjima.

Broj 49 povodom punoletstva Karadžićeve tvorevine, donosi čitaocima nadahnut govor Prvog Dodikovog Srebreničanina - dr Pavlovića koji konstatuje da je "RS nešto najvrednije što imamo za čije stvaranje smo utrošili čitav vek borbe". Preko stubaca bajinobaštanskog medija Pavlović poručuje sunarodnicima da budu budni i čuvaju svoje institucije, pismo i tradicije, "jer je neko obećao bošnjačkim političarima da je ovo samo privremena tvorevina i da će se RS ukinuti". Istim povodom u BB Glasu se našlo i mesta za lokalnog popa Mitra Krsmanovića koji je "inspirativno govorio o razvoju srpske državnosti kroz istoriju i podsetio da su Srbi oduvek živeli na ovim prostorima", iz čega se da zaključiti da je pop Mitar dobar poznavalac istorije, posebno one škole koja uči da je Gospod najpre stvorio planetu, na njoj Srbe, zatim amebe, a potom i ostale slovesne i beslovesne vrste koje do danas hodaju božjom tvorevinom.

Photo: Stock

Izlišno je pominjati da u BB Glasu nije bilo nijednog teksta niti rečenice koja bi se osvrtala na bošnjačke žrtve, spaljena i do temelja uništena bošnjačka sela u dolini Drine, te na ulogu države Srbije u proizvodnji rata. Sve to uprkos činjenici da novinarima BB Glasa nije nepoznato da su se kontigenti oružja i dobrovoljaca kretali teritorijom opštine Bajina Bašta, odakle su stavljani na raspolaganje bosanskim Srbima, pri čemu su se sa istog područja tokom 1992 i 1993. godine vršila intenzivna tenkovska, artiljerijska i minobacačka bombardovanja delova teritorije opštine Srebrenice pod kontrolom Armije BiH, te da su upućivani vojnici u pohode na ona područja istočne Bosne, koja tada nisu bila pod čizmom onih koji su ostarivali projekat "ujedinjenja srpskih zemalja".

+++

BB Glas je jedini bajinobaštanski štampani medij, izlazi jednom mesečno, za bajinobaštanske prilike, u dosta visokom tiražu. Vlasnik lista, aktivista SPS iz 90-ih, sada predsednik UO Ustanove Kultura Bajina Bašta, vlasnik je lokalne štamparije, a njegova supruga je odbornica SPS u SO Bajina Bašta, pa novine imaju materijalnu i svaku drugu podršku od strane opštine, na čijem čelu se nalazi kadar SPS.

S obzirom na takve odnose, u novinama nema analize i kritike opštinske vlasti, a pošto nema šta ni da se hvali, u novinama, pored izveštaja sa opštinskih skupština i intervjua lokalnih zvaničnika, dominiraju naslovi poput "Veče posvećeno knjigama i talentima", "Bratstvo Čučkovića", "Književno veče u Skelanima", "Lane - domaćin crkve", "Svojdružani brinu o groblju", "Iz Australije mami na rođendan".... Kada bi se neupućeni čitalac o prilikama u Bajinoj Bašti, obaveštavao jedino posredstvom BB Glasa, stekao bi utisak da se radi o jednoj idiličnoj sredini u kojoj se ljudi uglavnom mole bogu, idu na književne večeri, uređuju stara groblja i žive jednim ušuškanim životom, oslobođenim od briga ovoga sveta.

Februara ove godine list je proslavio jubilarni 50. broj.

Sve primerke BB Glasa u pdf formatu, moguće je naći na zvaničnom sajtu opštine Bajina Bašta, na adresi www.bajinabasta.rs.

0 0

Dodajte komentar