Ateizam među Srbima  

Već nekoliko godina autor ovog teksta, vozeći se gradskim autobusom najmanje dva puta dnevno, prolazi pored manastira u beogradskoj opštini Rakovica. Svaki put kad se vozilo GSP-a približi zidinama hrama gotovo dve trećine putnika se prekrsti, promrsi nešto i nastavi svoju, na tren prekinutu zanimaciju - glasne "mobilne" razgovore i još glasniju raspravu o političkoj i socijalnoj bedi, neretko ne primećujući bližnjeg svog (invalida, staricu ili majku s detetom) koji traži mesto za sedenje. Broj onih koji u autobusu prizivaju Oca, Sina i Svetog duha znatno je veći otkad je u porti manastira sahranjen patrijarh Pavle. Da li su svi oni vernici? Ima li među njima i neverujućih koji se krste onako, po navici ili reda radi?

0 0

Dodajte komentar