Proizvođači (ne)zainteresovani za zaštitu proizvoda  

Napulj je u četvrtak proslavio prvi dan zvaničnog priznanja - pice. Na taj način Italijani su zahvaljajući odluci EU zaštitili svoj autentični proizvod. A kakva je situacija sa proizvodima iz Srbije, saznali smo u Zavodu za intelektualnu svojinu Srbije.

Napulj je u četvrtak proslavio prvi dan zvaničnog priznanja svog najpoznatijeg kulinarskog specijaliteta - pice.
>> Pročitaj celu vest na sajtu S media <<
Odluka Evropske unije označila je kraj bitke duge četvrt veka čiji je cilj bio da se napuljska pica zaštiti od plagijata. A

A u Srbiji se geografskom oznakom porekla najviše štite poljoprivredni proizvodi i alkoholna pića, potvrdila je za Radio S Branka Totić, direktorka Zavoda za intelektualnu svojinu Republike Srbije.

U Srbiji je do sada geografskom oznakom porekla zaštićen 51 proizvod, a za razliku od Italijana, kod nas se najčešće ova oznaka stavlja na poljoprivredne proizvode, alkoholna pića poput rakije ili vina i piva.



Po rečima Branke Totić, direktorke Zavoda za intelektualnu svojinu Srbije, neki od do sada zaštićenih proizvoda su goveđa užička pršuta, užička slanina, rtanjski čaj, krivovirski kačkavalj, banatski rizling, jagodinska ružica, kladovski kavijar, pirotski ćilim i slično.

„Vidite da se radi o veoma širokom spektru proizvoda iz prirode. Ima onih koji su stekli svoju reputaciju zbog određenih svojstava i kvaliteta i onih koji su proizvedeni na tradicionalan način, tako da možemo da govorimo o dve vrste proizvoda: oni koji su odraz ljudskog umeća tokom dugog niza godina i onih koji su pod uticajem tla ili klime nastali takvi kakvi su“.

A na pitanje zašto je bitno da ovakvi proizvodi budu zaštićeni, naša sagovornica kaže: “ Proizvođačima se na taj način sa jedne uže teritorije nudi prednost koja im omogućava čak i monopol nad drugim proizvođačima istih proizvoda. Prednsot imaju jer se bave proizvodnjom na ustaljeni način koji je već stekao reputaciju kod kupaca pa imaju konkurentsku prednost na tržištu“.

Oznaka porekla sama po sebi predstavlja značajno marketinško sredstvo za proizvod koja svom korisniku garantuje prednost u odnosu na konkurenciju jer ih potrošač doživljava kao proizvode posebnog kvaliteta.

Osim toga takvi proizvodi su na određen način ganacija dobrog plasmana na tržištu.

Međutim, Totić smatra da bi ovakvi proizvodi trebalo da budu zaštićeni i na inostranom tržištu na čemu će se raditi u narednom preiodu.

„Srbija je potpisnica Lisabonskog aranžmana u međunarodnoj zaštiti oznaka porekla, ali nažalost nijedna naša oznaka nije međunarodno zaštićena. Mislim da se tu radi o nedostatku sredstava i nedovoljnoj medijskoj propagandi, pa se naši proizvođači zadovoljavaju zaštitom u Srbiji a nisu koristili sve vidove zaštite u inostranstvu“.

Ustanovljenje oznake porekla košta 5 hiljada dinara, a prijava za priznanje statusa 10 hiljada, a celokupna procedura registracije i dobijanja geografske oznake porekla traje oko šest meseci.

Adrijana Bašić

0 0

Dodajte komentar